Uzasadnienie
Skarżący A. A. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wniosek o prawo pomocy złożył wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu z terytorium RP skarżącego i jego dwóch małoletnich synów.
Wnioskodawca podał, że gospodarstwo domowe prowadzi z żoną oraz trojgiem dzieci. Oświadczył, że utrzymuje się z pomocy socjalnej otrzymywanej w ramach procedury uchodźczej w łącznej wysokości 1875 złotych. Wyjaśnił, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych.
Stwierdzono, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek jest zasadny w całości.
Skarżący i jego rodzina utrzymują się z pomocy socjalnej od państwa polskiego. Przyjąć należało, iż pomoc ta jest pożytkowana na zapewnienie mieszkania poza ośrodkiem dla cudzoziemców oraz niezbędne koszty związane z utrzymaniem, zaś jej wysokość nie pozwala na czynienie oszczędności przeznaczonych na koszty sądowe.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.