Uzasadnienie
L. A. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] marca 2014r. w przedmiocie odmowy nadania skarżącej statusu uchodźcy i wydalenia, zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych.
W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wnioskodawczyni oświadczyła, że mieszka poza ośrodkiem dla cudzoziemców. Gospodarstwo domowe prowadzi z córką (która również otrzymuje tzw. świadczenie uchodźcze) oraz z krewnymi. Strona skarżąca nie posiada mieszkania i innych nieruchomości oraz oszczędności.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie w całości.
Strona domagająca się zwolnienia od kosztów sadowych, a więc przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, musi wykazać, że znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do skorzystania z tego prawa. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zobowiązana jest wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Sytuacja majątkowa skarżącej jest skomplikowana. Cudzoziemka nie posiada źródła dochodu, majątku, oszczędności, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym. Obecnie wraz z córką otrzymuje jedynie pomoc finansową w ramach procedury uchodźczej. Do utrzymania licznej rodziny przyczynia się ponadto D. P. (ciotka skarżącej). Dochody tych osób (łącznie około 2000- 2300 zł. miesięcznie) muszą wystarczyć do zaspokojenia niezbędnych potrzeb tej rodziny.
W tym stanie rzeczy referendarz sądowy stwierdza, że skarżąca wykazała, że spełnia przesłankę, o której mowa w powołanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanego wyżej przepisu oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.