Uzasadnienie
Skarżąca w dniu 30 listopada 1999r. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 1999r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego, wielorodzinnego sześciomieszkaniowego, zlokalizowanej przy ulicy [...] róg [...] w W..
W toku prowadzonego postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zostało ustalone, że po wniesieniu skargi do Sądu jedna ze stron postępowania zmarła i z tej przyczyny Sąd postanowieniem z dnia 6 grudnia 2001r. postępowanie w sprawie zawiesił.
Pismem z dnia 21 czerwca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który jest właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271), wezwał skarżącą do złożenia oświadczenia czy nadal popiera skargę czy też ją cofa a także, w przypadku dalszego popierania skargi, do wskazania następców prawnych zmarłej uczestniczki postępowania.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca pismem z dnia 12 lipca 2006r. cofnęła przedmiotową skargę wyjaśniając, że swych praw będzie ewentualnie dochodzić w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu cofniecie skargi w sprawie niniejszej jest dopuszczalne, gdyż nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 60 zdanie trzecie powołanej ustawy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.