Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławczego W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] uchyliło decyzję Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z niezbędna infrastrukturą techniczną na dz. ew. [...] położonej na terenie gminy [...] w obrębie geodezyjnym wieś P..
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A. P. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku stwierdził jedynie, iż zaskarżona decyzja spowodowała, iż sporna działka znacznie straci na wartości, gdyż jako działka pozbawiona prawa zabudowy posiada mniejsza wartość niż działka budowlana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.).
W ślad za postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 2015 r. sygn. akt II OZ 1322/15 wskazać trzeba, że powyższe przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania aktu należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć natomiast spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.
Wobec tego konieczne jest by zaskarżony akt nadawał się do wykonania, tzn. by można było na jego podstawie zobowiązać adresata aktu do określonego zachowania lub powstrzymania się od wskazanego zachowania. Akt nie podlega wykonaniu, gdy nie wywiera tych skutków. Brak jest bowiem możliwości zobowiązania podmiotu do określonego zachowania w oparciu o akt, który nie wskazuje jak ten podmiot ma się zachować. Akt wskazuje natomiast warunki i wymogi dla podjęcia działań w innym postępowaniu. Wyznacza ramy powinnego zachowania się, lecz nie zobowiązuje wprost do zachowania się w określony sposób.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanego wniosku Sąd uznał, że decyzja odmawiająca ustaleniu warunków zabudowy nie wywołuje opisanych skutków materialnoprawnych i nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Akt ten stwierdza jedynie istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego. Stanowi dla potencjalnego inwestora informację o braku możliwości zagospodarowania nieruchomości.
W świetle przytoczonych okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.