Uzasadnienie
Generalny Inspektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] marca 2016r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] stycznia 2015 r., zobowiązujące A.R. (dalej skarżącą) do zastosowania procedur określonych w art. 24 ust. 3 rozporządzenia Nr 1013/2016 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów, poprzez zagospodarowanie odpadu o kodzie 16 01 04* w postaci uszkodzonego pojazdu marki [...].
A.R. wniosła skargę na postanowienie z dnia [...] marca 2016r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W skardze zwarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Stwierdziła, iż wykonanie postanowienia prowadziłoby w rezultacie do utraty przez nią pojazdu wskutek jego demontażu. Byłoby to przedwczesne, w szczególności w kontekście wysokiej wartości pojazdu i wysokiego ryzyka braku możliwości przywrócenia pojazdu do obecnego stanu. Pojazd jest obecnie w pełni sprawny, został dopuszczony do ruchu i zarejestrowany zgodnie z decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Skarżąca jednoznacznie wskazała, że domaga się wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, to znaczy postanowienia Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2016r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
W tej sytuacji, należy wskazać, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu. Z kolei wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze Lexis.Nexis. Warszawa 2005 r., s. 295).
Zaskarżone postanowienie nie ma cech wykonalności, gdyż nie nakazuje wykonania jakiegokolwiek obowiązku, ani nie przyznaje jakiegokolwiek uprawnienia. Stanowi ono jedynie dokonane przez organ administracji, formalne potwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, a zatem rozstrzygniecie stricte proceduralne. Nie jest więc możliwe wymuszenie jego wykonania działaniami egzekucyjnymi. Stąd też niedopuszczalne jest zastosowanie w stosunku do niego ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu