Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 października 1999 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi K. M. i J. E. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 1997 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania, z uwagi na śmierć J. E. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 13 § 2 P.p.s.a. do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona – w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
W dniu 26 listopada 2007 r. Sąd powziął informację na postawie skróconego aktu zgonu, iż druga ze skarżących K. M. zmarła.
Następnie w sprawie ustalono, iż jedynym następcą prawnym zmarłych skarżących jest J. M..
Wobec powyższego postępowanie sądowe, stosownie do art. 128 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 zwana dalej P.p.s.a.), zostało podjęte postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 sierpnia 2009 r.
Sąd pismem z dnia 28 lipca 2009 r. wezwał następcę prawnego skarżących do złożenia oświadczenia na piśmie, w terminie 14 dni od daty otrzymania niniejszego wezwania, czy popiera skargę, czy też ją cofa, pod rygorem, iż brak odpowiedzi na powyższe wezwanie zostanie potraktowane przez Sąd jako cofnięcie skargi. Niniejsze wezwanie zostało skutecznie doręczone następcy prawnemu skarżących – J. M. w dniu 31 lipca 2009 r., a więc termin do jego wykonania upłynął w dniu 14 sierpnia 2009 r. i J. M. nie wykonał zarządzenia we wskazanym terminie.
W tej sytuacji Sąd uznał, iż następca prawny skarżących J. M. cofnął skargę.
Wskazane okoliczności faktyczne pozwalają także uznać, iż cofnięcie skargi przez następcę prawnego skarżących jest dopuszczalne oraz skuteczne w świetle przepisu art. 60 ustawy P.p.s.a., co skutkuje umorzeniem postępowania.
W tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.