Uzasadnienie
E. C., T. G., H. G., P. K. i R. S. (dalej również "skarżący") wnieśli do sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] czerwca 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, polegającego na rekultywacji składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, z wykorzystaniem odpadów na działce o numerze ewidencyjnym nr [...] w miejscowości [...].
Wobec tego, że skargi zawierały braki formalne i nie zostały opłacone zarządzeniami z 22 września 2021 r. wezwano skarżących, każdego z osobna, do:
- a. usunięcia braku formalnego skargi poprzez:
- – podanie własnego numeru PESEL skarżącego (skarżącej), jeżeli jest obowiązany (obowiązana) do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku,
- – określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego zaskarżonym aktem, tj. podanie tytułu prawnego do nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia, którego zaskarżona decyzja dotyczy oraz wykazanie, że istnieje bezpośredni związek pomiędzy zaskarżoną decyzją a aktualną, indywidualną i prawnie gwarantowaną sytuacją skarżącego (skarżącej).
- b. uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 (dwieście) złotych.
Przy każdym z wezwań pouczono skarżących, że nie uzupełnienie braków formalnych skargi czy też nie uiszczenie wpisu od skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Korespondencja zawierająca powyższe wezwania została doręczona: H. G. i R. S. 27 września 2021 r., P. K. 28 września 2021 r., zaś E. C. 6 października 2021 r.
W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych do 11 października 2021 r. nie zidentyfikowano wpłaty od H. G., R. S. i P. K., zaś do 18 października 2021 r. od E. C..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej również "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przez braki formalne skargi rozumie się niedochowanie wymogów, jakie przepisy prawa wiążą ze skutecznym złożeniem skargi. Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 p.p.s.a.), w szczególności powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.), a także zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Z kolei stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nie uiszczenia wpisu od skargi przewodniczący wzywa skarżącego do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, skarga podlega odrzuceniu przez sąd.
W ocenie sądu skarga E. C., H. G., P. K. i R. S. zostały złożony bez zachowania wymogu formalnego, tj. nie zawierały informacji o posiadaniu (lub nie) numeru PESEL przez skarżących oraz nie wskazywały na naruszenie ich prawa lub interesu prawnego, jak również nie zostały opłacone. Skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwań. Prawidłowo pouczono ww. skarżących, że niewykonanie wezwań skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwania zostały skutecznie doręczone H. G. i R. S. 27 września 2021 r., P. K. 28 września 2021 r., zaś E. C. 6 października 2021 r., a zatem terminy do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu od skargi upływały - odpowiednio - 4 października 2021 r., 5 października 2021 r. i 13 października 2021 r. W zakreślonych terminach ww. skarżący nie udzielili żadnej odpowiedzi.
Mając na uwadze powyższe, sąd stwierdził, że wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi oraz nieuiszczenia wpisu, skargom E. C., H. G., P. K. i R. S. nie można nadać dalszego biegu.
W tym stanie rzeczy działając na podstawie art. 220 § 1 i § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z 57 § 1 pkt 3, art. 57 § w zw. art. 46 § 2 pkt 1 lit.b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w punktach 1-4 postanowienia.