Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 12 lutego 2003r. T. M. wystąpił do Burmistrza Miasta Z. o nakazanie przywrócenia naturalnego usytuowania terenu poprzez usunięcie nawiezionej ziemi przez właścicielkę działki nr [...], tj. J. Z., ponieważ nawieziona ziemia spowodowała zmianę stanu wody na jego działce nr [...].
Decyzją z dnia [...] grudnia 2003r. Burmistrz Z. po rozpatrzeniu wniosku T. M. działając na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 105 k.p.a. umorzył postępowanie wskazując w uzasadnieniu decyzji, że w wyniku przeprowadzonych oględzin ustalono, że właścicielka działki nr [...] wykonała na swojej działce urządzenia, które odprowadzają nadmiar wód opadowych, w związku z czym postępowanie w sprawie nakazania przywrócenia naturalnego usytuowania terenu stało się bezprzedmiotowe.
Od powyższej decyzji odwołanie wniósł T. M., który wskazał, że decyzja jest niesprawiedliwa i niezgodna ze stanem faktycznym i prawnym.
Po rozpatrzeniu tego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] lutego 2004r. nr [...], na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że decyzja organu I instancji wydana została z naruszeniem art. 105 k.p.a., ponieważ postępowanie wywołane wnioskiem T. M. w sprawie nakazania przywrócenia naturalnego usytuowania terenu działki nr [...] nie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ możliwe było wydanie w sprawie decyzji merytorycznej rozstrzygającej sprawę co do jej istoty.
Umorzenie postępowania przez organ I instancji oznacza, że sprawa nie została merytorycznie załatwiona.
Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lutego 2004r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł T. M., podnosząc, że zgodnie z jego żądaniami właścicielka działki nr [...] powinna zostać zobowiązana do wywiezienia bezprawnie nawiezionej na tę działkę ziemi.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R.wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie może być uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Zaskarżona decyzja ma charakter kasacyjny, podjęta bowiem została w oparciu o przepis art. 138 § 2 k.p.a., który stanowi, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części.
W konsekwencji, gdy przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja kasacyjna, kontrola legalności sprowadzać się będzie przede wszystkim do oceny, czy organ odwoławczy miał podstawy do wydania takiej decyzji.
W zależności zatem od powodów, jakimi kierował się organ odwoławczy uchylając w całości zaskarżoną decyzję pierwszoinstancyjną, meritum danej sprawy pozostawać może poza przedmiotem oceny Sądu.
Taki stan rzeczy zachodzi właśnie w rozpoznawanej sprawie.
W przeciwieństwie do decyzji organu odwoławczego wymienionych w art. 138 § 1 k.p.a., który nie ustanawia przesłanek wydania tych decyzji, decyzja kasacyjna może być wydana wówczas, gdy spełnione są przesłanki określone w art. 138 § 2 k.p.a., to jest wtedy, gdy - zdaniem organu odwoławczego - organ pierwszej instancji albo nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, albo przeprowadzone przez ten organ postępowanie wyjaśniające nie jest wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy.
W takiej sytuacji organ odwoławczy nie rozstrzyga o meritum sprawy, nie przeprowadza też merytorycznej kontroli decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji.
Odnosząc powyższe do realiów rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że organ odwoławczy stwierdził, iż organ I instancji nie wskazał na brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, co skutkowałoby bezprzedmiotowością postępowania.
Ustalono, że organ I instancji nie przeprowadził postępowania w zakresie merytorycznej oceny żądania T. M. z 12 lutego 2003r., lecz ograniczył się do umorzenia postępowania bez pełnej merytorycznej oceny żądania skarżącego, co oznacza, że postępowanie w tym zakresie nie zostało przeprowadzone.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w swojej decyzji wskazało na konieczność merytorycznego ustosunkowania się do kwestii podnoszonych we wniosku T. M. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zatem skarga nie mogła być uwzględniona.
Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.