Uzasadnienie
J. G., M. G., T. H., D. G., B. D. wniosły bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia 12 lipca 2010 r. (data stempla pocztowego – k.
5) skargę na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia [...] kwietnia 1960 r. nr [...] w sprawie stwierdzenia przejścia na własność Państwa przedsiębiorstwa pn. M., wł. G. D. m. R., pow. Z., woj. [...].
Ze znajdujących się w aktach administracyjnych zwrotnych potwierdzeń odbioru wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono każdej ze skarżących dnia 14 czerwca 2010 r. (skarżącym J. G., D. G. i B. D. w trybie art. 42 § 1 kpa, a skarżącym M. G. i T. H. w trybie art. 43 kpa).
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV, dnia 19 lipca 2010 r. Sąd przekazał skargę do Ministra Gospodarki (k. 17), celem nadania jej biegu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu (pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji skargę wniesiono bezpośrednio do sądu).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W rozpoznawanej sprawie w pierwszej kolejności należało ustalić, czy wniesienie przez Skarżące skargi do Sądu nastąpiło z zachowaniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej "ppsa"). Stosownie bowiem do art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 83 § 3 ppsa, oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Wskazać należy, iż od dnia 1 stycznia 2006 r. nie obowiązuje już art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zgodnie z którym termin do wniesienia skargi był także zachowany w przypadku złożenia skargi w wojewódzkim sądzie administracyjnym lub nadaniu jej w urzędzie pocztowym na adres sądu – w terminie określonym w art. 53 § 1 ppsa. W obecnie obowiązującym stanie prawnym, jak wskazano powyżej, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi.
O zachowaniu terminu do wniesienia skargi (określonego w art. 53 § 1 ppsa) nie decyduje data wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, lecz data nadania skargi przez sąd do właściwego organu. Termin do wniesienia skargi będzie więc zachowany w przypadku, gdy sąd (do którego błędnie bezpośrednio wniesiono skargę) przed upływem trzydziestodniowego terminu liczonego od dnia doręczenia skarżącemu skargi, przekaże ją właściwemu organowi.
Jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżona decyzja została doręczona każdej ze Skarżących w dniu 14 czerwca 2010 r., zawierając w swej treści prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (za pośrednictwem Ministra Gospodarki, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji stronie). Zatem trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upłynął w dniu 14 lipca 2010 r.
Tymczasem Skarżące nie wniosły skargi za pośrednictwem Ministra Gospodarki lecz skierowały ją bezpośrednio do Sądu. Dlatego też, za datę wniesienia skargi należy uznać datę nadania skargi przez Sąd do właściwego organu, co miało miejsce w dniu 19 lipca 2010 r. (skarga wpłynęła do Sądu dnia 14 lipca 2010 r. i pismem z dnia 19 lipca 2010 r. została przekazana do organu, o czym również poinformowano Skarżące - k. 17- 22).
Przedmiotowa skarga została zatem wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do dokonania tej czynności, dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia.
O zwrocie skarżącej M. G. uiszczonego wpisu sądowego, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.