Uzasadnienie
A. B. w skardze z dnia [...] lipca 2009 r., złożonej na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W jego uzasadnieniu wskazał, że zaskarżone postanowienie odebrał dopiero 20 lipca 2009 r. w Urzędzie Dzielnicy W., ponieważ w czasie, gdy postanowienie zostało do niego wysłane był nieobecny pod wskazanym adresem do korespondencji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o odrzucenie skargi. Organ stwierdził, że skarżone postanowienie zostało wysłane do skarżącego listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru na wskazany przez niego adres korespondencyjny. Przesyłkę awizowano 14 kwietnia i 20 kwietnia 2009 r., a następnie zwrócono do [...] Urzędu Wojewódzkiego Wydział Spraw Obywatelskich jako nie podjętą w terminie. A. B. o wydanym postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2009 r. dowiedział się dopiero 20 lipca 2009 r. Mając jednak na uwadze uregulowania zawarte w art. 44 k.p.a. postanowienie to należało uznać za doręczone w dniu 28 kwietnia 2009 r., tj. z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego awizowania przesyłki czyli 14 kwietnia 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek może przywrócić termin. Stosownie natomiast do regulacji z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, a na postanowienie takie służy zażalenie.
Z niedopuszczalnością wniosku mamy do czynienia m.in. wtedy, gdy czynność strony była dokonana w terminie, a taka właśnie sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Wbrew bowiem twierdzeniom zawartym w odpowiedzi na skargę przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie nie została A. B. skutecznie doręczona w trybie art. 44 k.p.a.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 44 §1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:
- 1) poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę,
- 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.
§ 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.
§ 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia.
§ 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Jak wynika z powyżej przytoczonych regulacji, aby doręczenie zastępcze zostało uznane za skuteczne musi zostać spełniony podstawowy warunek pozostawienia pisma do odbioru w placówce pocztowej przez okres 14 dni. Tego natomiast warunku nie spełnia doręczenie zastępcze postanowienia zaskarżonego w niniejszej sprawie. Z adnotacji poczty na przesyłce zawierającej to postanowienie wynika, że została ona awizowana po raz pierwszy 14 kwietnia 2009 r. i po raz drugi 17 albo 20 kwietnia 2009 r. (pod stemplem "awizowano powtórnie" znajdują się obie te daty). Przesyłka została zaś zwrócona do nadawcy w dniu 28 kwietnia 2009 r. Zatem od daty pierwszego awiza do dnia zwrotu przesyłki do nadawcy nie upłynęło 14 dni, bowiem zwrot do nadawcy nastąpił w ostatnim dniu czternastodniowego terminu, w którym skarżący mógł odebrać przesyłkę.
W związku z powyższym uznać należy, że postanowienie z dnia [...] kwietnia 2009 r. zostało doręczone dopiero w dniu 20 lipca 2009 r., kiedy to A. B. odebrał je osobiście w Urzędzie Miasta Dzielnicy W. Skarga z dnia 24 lipca 2009 r. została więc wniesiona w terminie, o którym mowa w art. 53 §1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 88 p.p.s.a., przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu, jako niedopuszczalny, należało odrzucić.