Uzasadnienie
Skarżący E. i W. K. w dniu 7 czerwca 2002r. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2002r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu Centrum [...] na działce oznaczonej nr ewid. [...] w L. W toku prowadzonego postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, który stał się właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271), zostało ustalone, że po wniesieniu skargi do Sądu skarżący W. K. zmarł i z tej przyczyny Sąd postanowieniem z dnia 4 lutego 2004r. postępowanie w sprawie zawiesił.
Pismem z dnia 21 czerwca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wezwał skarżącą do złożenia oświadczenia czy nadal popiera skargę czy też ją cofa a także, w przypadku dalszego popierania skargi, do wskazania następców prawnych zmarłego W. K. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca pismem z dnia 17 lipca 2006r. wskazała następców prawnych zmarłego, w osobach: Z. K., J. K. i M. K. a także oświadczyła, że przedmiotową skargę cofa bowiem uznała dalsze postępowanie za bezcelowe. Również Z. K., J. K. i M. K. złożyli oświadczenia o cofnięciu skargi.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu cofniecie skargi w sprawie niniejszej jest dopuszczalne, gdyż nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 60 zdanie trzecie powołanej ustawy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.