Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 sierpnia 2010 r. J. J. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi wniesionej przez nią na wskazaną w sentencji decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] maja 2010 r.
Wpis od skargi został określony w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2010 r. na podstawie § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) w wysokości 200 zł.
W odpowiedzi na sądowe wezwanie, w terminie wyznaczonym do uiszczenia wpisu od skargi, skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W oświadczeniu o majątku i dochodach, złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) wnioskodawczyni wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1578 zł brutto (1320,98 zł netto). Skarżąca oświadczyła, że jest właścicielką mieszkania o pow. 30,5m2 oraz współwłaścicielką gospodarstwa rolnego (1/3 części) o pow. 3,5 ha. Poza tym wnioskodawczyni nie posiada innego majątku, jak również zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że ze względu na zły stan zdrowia ponosi znaczne wydatki na hospitalizację oraz lekarstwa. Po uregulowaniu stałych wydatków (rachunki za czynsz, gaz, energię elektryczną) oraz wykupieniu leków, skarżącej, jak podała, pozostaje ok. 450 zł, z której to kwoty pokryte być muszą pozostałe konieczne wydatki (przede wszystkim zakup żywności i środków higieny).
Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:
Z dyspozycji art. 243 § 1, art. 245 §§ 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., wynika, że na wniosek strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym może być jej przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zaś wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych.
Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku uzasadnia przyjęcie, że w takiej sytuacji znajduje się wnioskodawczyni. Sytuacja majątkowa skarżącej oceniana z perspektywy uzyskiwanych przez nią dochodów oraz wysokości kosztów postępowania w sprawie, której dotyczy wniesiona skarga, w ocenie referendarza sądowego, uniemożliwia wnioskodawczyni poniesienia kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego w niniejszej sprawie.
Należy zauważyć, że jedynym dochodem jaki skarżąca osiąga miesięcznie jest dochód z tytułu emerytury w wysokości 1320, 98 zł netto. Uzyskiwane środki w znacznej części przeznaczane są na wydatki związane z leczeniem i poratowaniem zdrowia. Wnioskodawczyni w piśmie procesowym złożonym w Sądzie w dniu 19 października 2010 r. określiła wysokość wydatków ponoszonych na jej bieżące utrzymanie. Przedstawione zestawienie potwierdza, iż uzyskiwane przez nią dochody przeznaczane są w całości na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych skarżącej. Powyższe okoliczności wskazują zatem, że nie jest ona w stanie podołać kosztom sądowym, do pokrycia których zobowiązana jest na obecnym etapie postępowania oraz ewentualnym kosztom zatrudnienia profesjonalnego pełnomocnika.
Zestawiając wysokość należnego wpisu oraz kosztów zastępstwa procesowego z wysokością środków finansowych, którymi skarżąca dysponuje na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, mając także na uwadze, że skarżąca nie posiada oszczędności, przedmiotów wartościowych, ani majątku, który może stanowić dodatkowe źródło dochodów, należało uznać, że skarżąca spełnia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, należało postanowić jak w sentencji.