Uzasadnienie
V. Z. (dalej "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania skarżącemu oraz jego żonie i trójce małoletnich dzieci statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej, nie udzieleniu zgody na pobyt tolerowany oraz wydaleniu z terytorium RP.
W piśmie procesowym z dnia 12 grudnia 2013 r. skarżący złożył wniosek o cofnięcie przedmiotowej skargi informując, że w dniu [...] grudnia 2013 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wydał decyzję, którą udzielił jego żonie oraz całej jej rodzinie, zatem również i jemu, zgody na pobyt tolerowany. Wobec tego, że wydane przez Urzędu do Spraw Cudzoziemców rozstrzygniecie pokrywa się z żądaniem zawartym w skardze, skarżący wniósł o cofnięcie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zez zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) w przypadku cofnięcia skargi przez skarżącego Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Ponieważ w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z wyżej wymienionych przesłanek Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i skuteczne.
Z powyższych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.