Uzasadnienie
W piśmie z dnia 2 kwietnia 2015 r. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] lutego 2014 r., o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie aktualizacji użytków i ponownej klasyfikacji i użytków zmienionych dla działki nr [...] położonej na terenie obrębu P. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna.
Podstawę orzekania organu I. instancji w niniejszej sprawie stanowił m.in. art. 98 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 101 § 3 K.p.a. na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, iż przepis art. 101 § 3 k.p.a. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 6, poz.
18) nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego (por. postanowienia NSA z dnia 23 maja 2013 r., II OSK 1617/12, z dnia 18 października 2013 r., II OSK 1175/12, z dnia 22 stycznia 2014 r., II OSK 1906/12,, wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2014 r., II OSK 2825/12, postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 2015 r., II OSK 1590/13).
Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnym (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- zwaną dalej p.p.s.a.) prawne formy działania administracji publicznej (art. 3 § 2 ustawy). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. sąd orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. II OSK 1590/13, wskazał, że przepis art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. należy rozumieć w ten sposób, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, w drodze odrębnej skargi, jest wyłączona w sprawach, które w toku postępowania administracyjnego są załatwiane postanowieniem, na które nie służy zażalenie.
Oznacza to, że jeżeli określona kwestia w postępowaniu administracyjnym jest załatwiona w drodze postanowienia, na które nie służy zażalenie, to rozstrzygnięcie dotyczące tej kwestii nie jest poddane kontroli sądów administracyjnych, także wtedy, gdy strona wniesie niedopuszczalne zażalenie i organ wyższego stopnia wyda w tym przedmiocie postanowienie. Tak jest w przypadku postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania lub postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania, na które nie służy zażalenie. Nie można zakładać, że ustawodawca z jednej strony wyłączył dopuszczalność zażalenia na takie postanowienia, a tym samym wyłączył dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego, ale z drugiej strony dopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu wyższego stopnia, wydane na skutek niedopuszczalnego zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania lub postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania.
Możliwość i dopuszczalność wniesienia skargi w takich przypadkach niweczyłaby cel zmiany przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, którym było przyśpieszenie postępowania administracyjnego i wyłączenie kognicji sądu w tych sprawach. Pogląd ten Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że skoro przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania, a zatem nienależące do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. to nie podlega ono zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Okoliczności tej nie zmienia fakt, że skarżącego błędnie pouczono w postanowieniu organu I. instancji o możliwości wniesienia zażalenia i następnie w postanowieniu organu odwoławczego o możliwości wniesienia skargi do Sądu. Postanowienie Starosty [...] było bowiem niezaskarżalne.
Podkreślić przy tym należy, iż strona niezadowolona z postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania nie zostaje pozbawiona możliwości jego kontroli. Zgodnie, bowiem z art. 142 k.p.a. strona wskazane wyżej rozstrzygnięcie może kwestionować w odwołaniu od decyzji i ewentualnie w skardze do sądu administracyjnego na decyzję organu II instancji. Na takie też przyczyny uzasadniające wykluczenie zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania wskazywano w uzasadnieniu rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Sejm RP VI kadencji, nr druku: 2987). Ten sam argument przemawia także za wykluczeniem zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji.
W pkt 2 orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.