Uzasadnienie
Skarżący M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miasta [...] W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Przy piśmie z dnia 9 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV w sprawie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 300 złotych. Wskazane zarządzenie zawierało pouczenie, iż wpis należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka dla M. B. zawierająca omawiane wyżej wezwanie po dwukrotnym jej awizowaniu została zwrócona do Sądu z powodu niepodjęcia w terminie.
Postanowieniem z dnia 12 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. B. z uwagi na nie uiszczenie wpisu sądowego.
Odpis powyższego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 30 października 2010 r., zaś w dniu 4 listopada 2010 r. M. B. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Do wniosku skarżący załączył potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 zł.
Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że wezwanie Sądu do opłacenia wpisu sądowego nie zostało mu doręczone z uwagi na fakt, iż we wrześniu i październiku 2010 r. nie przebywał w miejscu zamieszkania w P. W tym okresie przebywał służbowo w B. Wskazał również, że składając w czerwcu skargę do Sądu nie wiedział, że we wrześniu i październiku czasowo będzie przebywał pod innym adresem. O uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi dowiedział się z postanowienia Sądu odrzucającego jego skargę, które odebrał po powrocie do miejsca zamieszkania w dniu 30 października 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 ppsa).
W świetle postanowień powołanych przepisów uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.
W niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym siedmiodniowym terminie, a strona wraz z wnioskiem dopełniła czynności, której nie dokonała w terminie, tj. uiściła należny wpis od skargi. Jednakże wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony, albowiem - w ocenie Sądu - we wniosku nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Przy ocenie tej przesłanki, należy brać pod uwagę, co słusznie podkreśla się w orzecznictwie sądowym i doktrynie przedmiotu, obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy, przywrócenie terminu może więc mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest natomiast możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Tymczasem w przedmiotowej sprawie wskazana przez skarżącego okoliczność - pobyt w okresie wrzesień-październik poza miejsce zamieszkania - stanowiąca próbę uprawdopodobnienia braku jego winy w uchybieniu terminowi, nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu. Skarżący opuszczając miejsce swego zamieszkania, wcześniej inicjując proces sądowy, winien liczyć się z faktem otrzymania z Sądu jakiejkolwiek korespondencji w tym np. wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniesionej przez niego skargi. W związku z powyższym opuszczając na dłuższy czas miejsce zamieszkania, winien dla ochrony swoich interesów, wskazać Sądowi adres do doręczeń w tym okresie. W ten sposób uniknąłby negatywnych dla siebie skutków, a skoro tego nie uczynił uznać należy, że godził się na te skutki. Tym samym stwierdzić należy, że skarżący nie dochował należytej staranności, a ta z kolei jest wymagana od strony postępowania sądowoadministracyjnego w podejmowaniu czynności w trakcie procesu.
Istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie ma również okoliczność, iż dokonane w trybie zastępczym doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi było prawidłowo awizowane, spełnia ono bowiem wymogi przewidziane w art. 73 ppsa. Ze znajdującej się w aktach sądowych koperty zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego oraz potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej wynika, iż przesyłka ta była dwukrotnie awizowana: po raz pierwszy w dniu 13 września 2010 r. oraz powtórnie – w dniu 21 września 2010 r. Pismo to znajdowało się w placówce pocztowej [...], o czym umieszczono zawiadomienie na drzwiach adresata. Wskazać nadto należy, iż wezwanie do uiszczenia wpisu zostało wysłane na adres wskazany w skardze, a strona, co już powyżej podniesiono, w toku postępowania nie informowała Sądu o czasowym pobycie poza domem, jak i nie wskazywała innego adresu do doręczeń.
Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, orzeczono jak w pkt. 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu (pkt 2 sentencji) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.