Uzasadnienie
Dnia 15 czerwca 2012 r. (data stempla pocztowego) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika D. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2012 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności własnej decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie zobowiązania do przekazania odpadów w postaci uszkodzonych pojazdów do stacji demontażu.
W odpowiedzi organ wniósł o odrzucenie skargi, z uwag na niewyczerpanie środków zaskarżenia jakie służyły Skarżącemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl natomiast art. 52 § 2 ppsa przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie Główny Inspektor Ochrony Środowiska odmówił stwierdzenia nieważności własnej decyzji administracyjnej, a zatem wydał rozstrzygnięcie w trybie nadzwyczajnym na podstawie przepisów dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej (art. 156-159 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm., zwanej dalej "Kpa").
Od wydanego rozstrzygnięcia przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska służył stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzja wydana w trybie nadzwyczajnym jest bowiem decyzją w nowej sprawie i wobec tego podlega weryfikacji w toku instancji, a dopiero następnie zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W przypadku gdy została wydana przez ministra (zgodnie z art. 5 § 2 pkt 4 kpa w zw. z art. 3a ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska – Dz. U. z 2007 r. Nr 44, poz. 287 tj. ze zm., Główny Inspektor Ochrony Środowiska jako centralny organ administracji rządowej mieści się w pojęciu "minister") służyć od niej będzie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 Kpa), ewentualnie w dalszej kolejności skarga do sądu administracyjnego. Skarga ta zawsze musi być poprzedzona wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (vide uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1996 r., sygn. akt OPS 4/96 ONSA 1997, Nr 2, poz. 44).
W obecnym stanie prawnym wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest niewątpliwie środkiem zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 1 i 2 ppsa. Zatem wyczerpanie tego środka zaskarżenia jest przesłanką dopuszczalności skargi do Sądu administracyjnego. Tylko bowiem decyzja wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy będzie mogła być zaskarżona do Sądu administracyjnego.
Należy zauważyć, że zamieszczone w decyzji pouczenie o możliwości zaskarżenia decyzji jest nieprawidłowe, gdyż nie wspomina o konieczności złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Mając na względzie wyrażoną w art. 112 Kpa zasadę, iż błędne pouczenie nie może szkodzić stronie, która się do niego zastosowała, Skarżący (o ile w dalszym ciągu jest zainteresowany zaskarżeniem decyzji) może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga jest przedwczesna, gdyż została wniesiona do Sądu bez wyczerpania środka przewidzianego w art. 127 § 3 kpa (skarga nie została poprzedzona wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy). Dlatego też, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 ppsa orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia.
O zwrocie Skarżącemu uiszczonego wpisu sądowego, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.