Uzasadnienie
H.S. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Do skargi załączono dowód uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych. Tymczasem zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193) w związku z art. 233 oraz 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a., skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega opłacie sądowej (wpisowi) w wysokości 200 złotych.
Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 100 (sto) złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącej, przy piśmie z dnia 31 sierpnia 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) nadesłał dowód uiszczenia brakującego wpisu w kwocie 100 złotych. Z załączonego potwierdzenia wykonania operacji na rachunku bankowym wynika, iż żądana przez WSA w Warszawie kwota 100 złotych została uiszczona na konto WSA we Wrocławiu, w zakreślonym przez Sąd w Warszawie terminie.
Następnie pismem z 14 września 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż okoliczność błędnego uiszczenia wpisu sądowego został ujawniona podczas rewizji akt sprawy przez pełnomocnika skarżącej w dniu 8 września 2010 r. Pełnomocnik podkreślił, iż wpis sądowy, pomimo, iż został uiszczony na niewłaściwe konto sądu administracyjnego, to jednak został uiszczony w terminie dla dokonania tej czynności, a omyłka ujawniona została bezpośrednio przez stronę. Stąd też wniosek o przywrócenie terminu jest – zdaniem strony skarżącej – zasadny.
Sąd zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie: P.p.s.a.) Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W myśl art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie wniosek został złożony w terminie (licząc od dnia 8 września 2010 r.), a nadto uiszczono uzupełniający wpis sądowy w kwocie 100 złotych na konto WSA w Warszawie.
Odnosząc się do przesłanki braku winy w uchybieniu terminu, Sąd uznał, iż zachodzą okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu.
Ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia przelewu wynika, że wpis od skargi został uiszczony w terminie, w prawidłowej wysokości, a jedynie na skutek prawdopodobnie błędnie wpisanego numeru rachunku nie wpłynął na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, lecz na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Nadto - w ocenie Sądu - na uwagę zasługuje fakt, że opłata wpłynęła, co prawda na konto innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jednakże szczegóły operacji jednoznacznie wskazują, iż dokonana wpłata dotyczyła sprawy o sygn. akt IV SA/Wa 1401/10 ze skargi H. S. toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.
Ww. omyłka, z uwagi na wskazane okoliczności, nie wskazuje zdaniem Sądu na zaistnienie winy po stronie skarżącej. Innymi słowy - omyłka taka, a w jej wyniku uiszczenie wpisu na konto innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, nie może być poczytana za winę w rozumieniu art. 86 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2006 r. sygn. akt I OZ 1041/06).
Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.