Uzasadnienie
R. H. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 21 lipca 2014 r., nadesłanych na wezwanie dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń oraz odpowiedzi na skargę wynika, że Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. nadał skarżącemu status uchodźcy. W toku procedury uchodźczej R. H. otrzymywał świadczenie pieniężne w wysokości 750 zł lub 775 zł miesięcznie. Obecnie nie pracuje i nie ma żadnego dochodu. Mieszka w mieszkaniu osoby znajomej, nie ponosząc z tego tytułu żadnych kosztów. Właścicielka mieszkania deklaruje także w razie konieczności wsparcie skarżącego w zaspokojeniu najpilniejszych potrzeb, jak wyżywienie. R. H. nie ma oszczędności, nie dysponuje też wartościowymi przedmiotami. Saldo rachunku bankowego skarżącego na 1 sierpnia 2014 r. wyniosło 21,98 zł.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Świadczenie pieniężne przysługujące skarżącemu jako cudzoziemcowi ubiegającemu się o nadanie statusu uchodźcy, które w świetle art. 74 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2012 r., poz. 680 ze zm.) zapewnione jest w toku procedury uchodźczej oraz w okresie dwóch miesięcy od doręczenia ostatecznej decyzji w tej sprawie, mogło pozwolić tylko na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych i nie dawało możliwości poczynienia dodatkowych oszczędności, w szczególności w celu zabezpieczenia środków potrzebnych na pokrycie kosztów postępowania przez sądem. Aktualnie, po uzyskaniu statusu uchodźcy, skarżący nie jest zatrudniony i nie uzyskuje dochodu. Korzysta z pomocy innych osób w zaspokojeniu podstawowych potrzeb, jak mieszkanie, czy wyżywienie. Biorąc przy tym pod uwagę, że R. H. nie ma oszczędności, ani wartościowych przedmiotów, należy stwierdzić, że nie może on wygospodarować środków na poniesienie kosztów postępowania przed sądem.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.