Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 14 listopada 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 1406/05

Metryka

Sąd
| | Dnia 14 listopada 2005 r. |, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Asesor WSA Aneta Opyrchał przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 14 listopada 2005 r., na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi Zarządu Dróg Miejskich w W., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., z dnia [...] maja 2005 r. nr [...], w przedmiocie uzgodnienia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego

Sentencja

postanawia:

  1. , - odrzucić skargę.,,

Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] maja 2005r. o numerze: [...], na podstawie art. 138 § 2 kpa, uchyliło postanowienie Zarządu Dróg Miejskich w W. z dnia [...] marca 2005r. o numerze: [...] i sprawę przekazało do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podało, że postanowienie nr [...] Zarządu Dróg Miejskich w W. zostało wydane na podstawie art. 106 § 5 kpa oraz Statutu Zarządu Dróg Miejskich. Organ I instancji nie wskazał natomiast w podstawie prawnej postanowienia nr [...] ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z treści przedmiotowego postanowienia Zarządu Dróg Miejskich w W. wynika, że organ ten "opiniuje pozytywnie propozycję budowy kanału ściekowego" podczas, gdy - zgodnie z treścią art. 53 ust. 4 pkt. 9 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80 poz. 717 ze zm.) - Zarząd Dróg Miejskich, jako pełniący obowiązki zarządcy dróg w mieście W., winien był uzgodnić decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego.

Ponadto w części opisowej postanowienia nr [...] określono, że uzgodnienie dotyczy obszaru w liniach rozgraniczających ul. [...] natomiast załącznik do postanowienia obejmuje znacznie większy obszar – przyległy do ulicy [...]. Organ odwoławczy wskazał również, iż Zarząd Dróg Miejskich w W. winien był ustalić strony prowadzonego przez siebie postępowania i zarzucił, że postanowienie Nr [...] nie spełnia warunków, o których mowa w art. 107 § 3 kpa.

Od tego postanowienia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Zarząd Dróg Miejskich w W. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Zadaniem skarżącego wydane przez niego w dniu [...] marca 2005r. postanowienie nr [...] spełnia wszystkie wymogi postępowania administracyjnego oraz przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o odrzucenie skargi, podnosząc, iż Zarząd Dróg Miejskich w W. nie jest legitymowany do wniesienia skargi w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Po pierwsze należało zbadać legitymację skarżącego do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. dotyczące uzgodnienia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, w sytuacji, gdy w pierwszej instancji w tej sprawie orzekał Zarząd Dróg Miejskich w W. Katalog osób uprawnionych do wniesienia skargi do sądu administracyjnego zawiera się w art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Zgodnie z tym przepisem uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, organizacja społeczna a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Jednocześnie zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego stroną postępowania administracyjnego nie może być organ, który z mocy przepisów prawa został powołany do wydawania decyzji administracyjnych (por. uchwała NSA z dnia 9 października 2000r, OPK 14/00, ONSA 2001/1/17, uchwała NSA OPS 1/03, ONSA 2003/4/115, wyrok NSA z 16 lutego 2005r. sygn. 1017/04, niepublikowany).

Należy tu również wskazać, że organ ma obowiązek wydania decyzji zgodnej z prawem niezależnie od tego, czy postaje ze stroną w stosunkach uzależnionych od treści decyzji. W roli tego organu nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek także wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja dotyka jego praw lub obowiązków. Taka pozycja organu zapobiega równoczesnemu występowaniu w charakterze strony kierującej się własnym interesem i zapobiegającej o uzyskanie korzystnej dla siebie decyzji. Organ nie może bowiem zajmować różnej pozycji, czyli organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania, w zależności od etapu załatwienia sprawy z zakresu administracji publicznej.

Jak stanowi natomiast art. 53 § 4 pkt. 9 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) decyzja ustalająca lokalizację dla inwestycji celu publicznego jest wydawana po uprzednim uzgodnieniu z zarządcą drogi, przy czym w niniejszej sprawie, w myśl art. 19 w związku z art. 21 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz. U. 2004, Nr 204, poz. 2086 ze zm.) zarządcą dróg miejskich w mieście W. jest Prezydent Miasta, wykonujący swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej – Zarządu Dróg Miejskich w W. Jeżeli zatem, w sprawie niniejszej, Zarząd Dróg Miejskich w W. wydał postanowienie w pierwszej instancji, to tym samym niedopuszczalne jest wniesienie przez ten organ skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie organu odwoławczego, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.