Uzasadnienie
W piśmie z dnia 27 kwietnia 2013 r. P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] dotyczące zwrotu wniosku w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego mającego miejsce zamieszkania za granicą do uzupełnienia, w terminie dwóch miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez ustanowienie pełnomocnika do doręczeń w Polsce.
Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 11 lipca 2013 r. Zatem dwumiesięczny termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 11 września 2013 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżący nie wykonał wezwania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl obowiązującego brzmienia art. 299 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W razie niedopełnienia tego obowiązku, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Zatem obowiązkiem strony zamieszkałej za granicą, która nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy, jest ustanowienie pełnomocnika do doręczeń; przy czym wyjaśnić należy, że wskazanie adresu do doręczeń w Polsce bez ustanowienia pełnomocnika do doręczeń nie stanowi wypełnienia tego obowiązku (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2006 r., I GZ 14/06, Lex nr 190288).
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżący nie wykonał wezwania Sądu i nie ustanowił pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania w Polsce.
Wobec powyższego, na podstawie art. 299 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi na mocy art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.