Uzasadnienie
B. S. w dniu 13 listopada 1997r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzje Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 1997r. nr [...] i nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie ścieków do wód.
W toku prowadzonego postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zostało ustalone, że po wniesieniu skargi do Sądu skarżący zmarł i z tej przyczyny Sąd postanowieniem z dnia 2 lutego 1998r. postępowanie w sprawie zawiesił.
Pismem z dnia 23 czerwca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który jest właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271), wezwał następcę prawnego skarżącego – T. D. do złożenia oświadczenia czy nadal popiera skargę czy też ją cofa.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu T. D. pismem z dnia 21 lipca 2006r. cofnęła przedmiotową skargę.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu cofniecie skargi w sprawie niniejszej jest dopuszczalne, gdyż nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 60 zdanie trzecie powołanej ustawy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.