Uzasadnienie
W dniu 20 maja 2013 r. [...] Sp. komandytowo-akcyjna z siedzibą w W. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy B. z [...] marca 2012 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy.
Skargę do sądu administracyjnego - stosownie do dyspozycji art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.] wnosi się, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 83 § 2 i 3 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień pod dniu lub dniach wolnych od pracy; oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Jak wynika z akt sprawy zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej 12 kwietnia 2013 r. Bieg ustawowego terminu do wniesienia skargi rozpoczął się zatem od dnia następnego po dacie doręczenia zaskarżonego aktu administracyjnego, tj. od 13 kwietnia 2013 r., a upłynął 13 maja 2013 r. (art. 83 § 2 P.p.s.a.). Skarga została wniesiona w dniu 20 maja 2013 r. (dowód: koperta, w której nadano skargę), czyli po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, stąd podlega odrzuceniu.
Dodatkowo wskazać należy i wyjaśnić, że zaskarżona decyzja z [...] kwietnia 2013 r. nie zawiera prawidłowego pouczenia o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Sprostowanie w tym zakresie zostało doręczone skarżącej w dniu 22 kwietnia 2013 r. Okoliczność to może jedynie stanowić przesłankę braku winy w uchybieniu terminowi, ale dopiero przy rozpoznawaniu ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, jednocześnie przy spełnieniu innych warunków wymaganych do przywrócenia terminu.
W tym stanie rzeczy - na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji postanowienia.