Uzasadnienie
Skarżący S. T. w sprawie ze skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2017 r. w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Jak wynika z wniosku o przyznanie prawa pomocy, sporządzonego na urzędowym formularzu PPF, skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Otrzymuje pomoc socjalną udzielaną osobom znajdującym się w procedurze uchodźczej w kwocie 750 zł, którą przeznacza na bieżące potrzeby. Nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
W myśl art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Jednakże art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej wyżej ustawy umożliwia przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną.
Referendarz sądowy oceniając sytuację materialną skarżącego wziął pod uwagę to, iż skarżący nie osiąga dochodu, nie dysponuje nieruchomościami, zasobami pieniężnymi, jak również wartościowymi przedmiotami. Środki jakimi dysponuje pochodzą ze świadczenia pieniężnego, będącego pomocą dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Wysokość świadczenia pieniężnego tzn. 750 złotych umożliwia skarżącemu zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, takich jak wyżywienie czy ubranie.
Zdaniem referendarza sądowego powyższe uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.