Uzasadnienie
S. T. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 21 grudnia 2015 r. wynika, że skarżący ubiega się o nadanie statusu uchodźcy, a jedyne źródło jego utrzymania stanowi świadczenie socjalne w wysokości 25 zł dziennie. Wnioskujący nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosku o zwolnienie od kosztów sadowych, należy wskazać, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku postępowania wszczętego wnioskiem skarżącego o nadanie statusu uchodźcy, zatem w sprawie udzielenia cudzoziemcowi ochrony. Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. g ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach udzielania cudzoziemcom ochrony. Powołany przepis został dodany przez art. 1 pkt 64 lit. a ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Mocą art. 2 tej ustawy znajduje on zastosowanie również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, to jest przed 15 sierpnia 2015 r., zatem także do postępowania wszczętego skargą S. T. na postanowienie Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2015 r.
Niezależnie więc od tego, że w przedmiotowej sprawie skarżącego zwolniono od kosztów sądowych postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 maja 2015 r., to od 15 sierpnia 2015 r. przysługuje mu ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych. Obecnie z mocy prawa zwolniony jest on zatem z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie, zarówno w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W tej sytuacji, na podstawie art. 249a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. g w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało umorzyć postępowanie w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Odnosząc się natomiast do wniosku o ustanowienie radcy prawnego, należy wskazać, że godnie z art. 246 § 1 ppsa prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżący ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Nie osiąga dochodu, nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, a jedyne źródło jego utrzymania stanowi pomoc socjalna w wysokości 25 zł dziennie.
Świadczenie w podanej wysokości nie daje skarżącemu możliwości wygospodarowania środków, które pozwoliłyby na ustanowienie radcy prawnego z wyboru.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w punkcie drugim.