Uzasadnienie
H. K. w skardze na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego, zawarł również wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Z informacji zawartych we wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z dnia 24 czerwca 2016 r. wynika, że skarżący domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest osobą samotną. Wymienił następujące wydatki miesięczne: ogrzewanie domu - 100 zł, wywóz nieczystości – 100 zł, opłata za wodę – 30 zł, energia elektryczna – 120 zł, przejazdy do lekarzy specjalistów – 100 zł. Podał, że jest współwłaścicielem domu o pow. 66 m2 i działki o pow. 0,37 ha. Skarżący uzyskuje dochód w wysokości 1136 zł netto z tytułu emerytury. Podał, że świadczenie emerytalne obciążone jest egzekucją komorniczą w wysokości 480 zł miesięcznie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zdaniem referendarza sądowego skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), a więc jego wniosek o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca należy do ludzi ubogich, a jego sytuacja majątkowa i dochodowa jest skomplikowana. Środki finansowe którymi dysponuje wystarczają jedynie do zaspokojenia najbardziej podstawowych jego potrzeb życiowych, a posiadany majątek w postaci garażu i udziału w prawie własności nieruchomości nie przynosi dochodu.
Biorąc przy tym pod uwagę, że skarżący nie dysponuje oszczędnościami, ani majątkiem, który mógłby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, należy stwierdzić, iż nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.