Uzasadnienie
W piśmie z dnia 23 czerwca 2014 r. V. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2014 r., którą utrzymano w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w części odmawiającej nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej, stwierdzenia braku podstaw do udzielenia zgody na pobyt tolerowany, oraz wydaleniu w terytorium RP. Powyższa decyzja objęła również dzieci skarżącego.
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący w uzasadnieniu wniosku podał, iż wykonie decyzji pozbawi go możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu podniesione we wniosku okoliczności uprawdopodobniają, że wykonanie decyzji w zakresie wydalenia cudzoziemca i jego rodziny z terytorium RP spowodują trudne do odwrócenia skutki.
W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany już jest pogląd, że udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji, która skutkuje wydaleniem (nakazaniem opuszczenia terytorium RP) cudzoziemca, stanowi o zachowaniu standardów rzetelnej procedury i urzeczywistnieniu prawa strony do sądu, które polega nie tylko na samym prawie do rozpoznania sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjny z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 16/12).
Stwierdzić zatem należy, iż skarżący wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie może powodować skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 Ppsa.
Wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa należało orzec jak w sentencji.