Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził niedopuszczalność zażalenia A. i J. B. na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia [...] grudnia 2008 r.
A. i J. B. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2009 r. złożyli w biurze podawczym Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w dniu 26 maja 2009 r., który przekazał wskazaną skargę do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, jako organu właściwego do którego należało wnieść środek zaskarżenia przy piśmie z dnia 18 czerwca 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153 poz.1270 z późn. zm.- dalej ppsa) skarga złożona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Jednocześnie według art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 powołanej ustawy, skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Z nadesłanych przez organ akt administracyjnych wynika, iż zaskarżone postanowienie organu II instancji z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu, doręczone zostało skarżącym w dniu 28 kwietnia 2009 r. a zatem 30 – dniowy termin do złożenia skargi upłynął w dniu 28 maja 2009 r. Skarga, wbrew pouczeniu zawartemu w zaskarżonym postanowieniu, złożona została za pośrednictwem organu I instancji, który przy piśmie z dnia 18 czerwca 2009 r. przesłał ją do organu II instancji, jako organu właściwego do nadania jej dalszego biegu. Z tego względu za datę złożenia skargi do Sądu – w rozumieniu art. 54 § 1 ppsa – należy przyjąć 18 czerwiec 2009 r., jako datę nadania skargi do organu właściwego w nadaniu jej dalszego biegu, co oznacza iż skarga ta złożona została po upływie ustawowego terminu.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.