Uzasadnienie
M. Z. wniósł skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] października 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2011 r. o odmowie udzielenia mu zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z 13 lutego 2013 r. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wyrokiem z 17 maja 2013 r. Sąd oddalił skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 8 maja 2014 r. uchylił wyrok sądu pierwszej instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania.
Skarżący ponowił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji (k. 123-126) podnosząc, że nową okolicznością w sprawie jest wydanie [...] kwietnia 2014 r. decyzji o zobowiązaniu skarżącego do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeśli w wyniku jej wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec powyższego nie każdy akt administracyjny nadaje się do wykonania, a więc nie każdy wymaga wykonania.
Decyzja odmawiająca udzielenia zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest aktem nie podlegającym wykonaniu. Z uwagi na specyfikę regulowanego nią przedmiotu taka decyzja nie ma cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 P.p.s.a. Nie nakazuje ona skarżącemu, by zachował się w określony sposób (w tym nie zawiera orzeczenia o wydaleniu skarżącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej), a jedynie odmawia nabycia określonego prawa.
Wydanie decyzji o zobowiązaniu skarżącego do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie ma wpływu na rozstrzygnięcie wniosku. Skarżący może kwestionować legalność tej decyzji w postępowaniu administracyjnym odrębnym od tego, w którym została wydana zaskarżona decyzja, a następnie w postępowaniu sądowym, wnosząc o wstrzymanie jej wykonania.
Wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.