Uzasadnienie
Skarżący M. i P. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] listopada 1999 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia stanowi warunek dopuszczalności skargi do sądu.
W zgromadzonych materiałach sprawy brak było dowodu potwierdzającego skierowanie przez stronę skarżącą do Rady W. wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zgodnie z zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2010 r., wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wykazanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, iż przed wniesieniem skargi do Sądu skarżący wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia 14 września 2010 r. oświadczyli, iż nie składali stosownego wezwania na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Wobec powyższego należało uznać, iż skarżący nie wyczerpali trybu przewidzianego w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym będącego warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
Zatem należało uznać, iż skarga jest niedopuszczalna i jako taka, podlega odrzuceniu przez Sąd.
Z tego też względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.