Uzasadnienie
H. D. zaskarżył do Sądu decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] o odmowie nadania skarżącemu, jego żonie (M. D.) oraz dzieciom (D. D., A. D., N. D.) statusu uchodźcy.
Z informacji zawartych w urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżący wraz z żoną i trojgiem dzieci przebywa w ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Jedyne środki pieniężne, jakimi dysponuje pięcioosobowa rodzina pochodzą z pomocy socjalnej przyznawanej w ramach procedury uchodźczej. Skarżący i jego rodzina nie posiadają nieruchomości, wartościowych przedmiotów ani oszczędności.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu jest uzasadniony.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze m.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
H. D. ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Nie osiąga dochodu, nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. Przebywając wraz z rodziną w ośrodku dla cudzoziemców, znajduje się na utrzymaniu państwa polskiego.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że wnioskujący nie jest w stanie poczynić niezbędnych oszczędności bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.