Uzasadnienie
M. T. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] kwietnia 2013 r. stwierdzające niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] grudnia 2012 r. (nr [...]) zezwalającą spółce [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. na nabycie nieruchomości opisanych w tej decyzji, wniosła o wstrzymanie jego wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek złożony przez M. T. nie mógł zostać uwzględniony.
Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 tej ustawy). W myśl § 6 powołanego przepisu orzeczenie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd wyroku w sprawie.
Podkreślić należy, że przedmiotem skargi, a zatem i oceny dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie, jest tylko i wyłącznie postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności wniosku o ponowne rozparzenie sprawy. W toku tego postępowania Sąd nie bada legalności decyzji organu pierwszej instancji. Zaskarżone postanowienie jest postanowieniem formalnym, gdyż stwierdzając niedopuszczalność środka zaskarżenia (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), zamyka drogę do merytorycznego rozpoznania tego środka. Ocena zgodności z prawem omawianego rozstrzygnięcia ogranicza się więc wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów postępowania.
Postanowienie w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie nadaje się do wykonania, gdyż wywołuje jedynie skutek procesowy, a nie materialnoprawny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2007 r., II OZ 831/07).
Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny Sąd na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.