Uzasadnienie
Z. T. wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny, złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Stwierdzono, co następuje:
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa.
Z. T. domaga się zwolnienia od kosztów sądowych, a więc przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Powinna więc wykazać, że poniesienie tych kosztów (opłat sądowych i wydatków sądowych), nie jest możliwe z uwagi na brak dostatecznych środków majątkowych. Poniesienie tych ciężarów spowoduje bowiem obniżenie warunków życia rodziny poniżej poziomu utrzymania koniecznego (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy).
Na obecnym etapie postępowania, koszty sądowe obejmują wpis sądowy w kwocie 300 zł. (§2 ust. 3 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 221, poz. 2193) Na dalszych etapach, strona może zostać zobowiązana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia sporządzonego na jej wniosek (w przypadku oddalenia skargi), wpisów należnych z tytułu wnoszenia środków odwoławczych,.
Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 9 lipca 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) oraz zaświadczenia Zastępcy Dyrektora Departamentu Pomocy Socjalnej Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2012 r. ([...]) wynika, że skarżąca jest uchodźcą z C.. Skarżąca oraz członkowie Jej rodziny (trzech synów) znajdują się pod opieką Departamentu Pomocy Socjalnej Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Przebywają w ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Skarżąca otrzymuje kwotę 70 zł. miesięcznie na osobę tj. 280 zł. miesięcznie (§ 3 ust. 1 i § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie wysokości pomocy dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy, Dz. U. Nr 261, poz. 1564), ponadto jej dzieci pobierają ekwiwalent pieniężny w zamian za wyżywienie (9 zł. dziennie). Łączna kwota przyznanej pomocy wynosi 910 zł. miesięcznie. Skarżąca i członkowie jej rodziny nie mają innych źródłem utrzymania, nie dysponują oszczędnościami, nieruchomościami, ani wartościowymi przedmiotami.
Reasumując: skarżąca jest cudzoziemcem i wraz z rodzina pozostaje na wyłącznym utrzymaniu państwa polskiego. Jedyne środki pieniężne, jakimi dysponuje pochodzą bowiem z pomocy socjalnej przyznanej jej jako cudzoziemcowi ubiegającemu się o nadanie statusu uchodźcy. Nie posiadając przy tym ani zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, które można by zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, Z. T. nie może wygospodarować środków na pokrycie kosztów sądowych.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.