Uzasadnienie
J.P. reprezentowany przez A.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] kwietnia 2013 r., utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy O. z dnia [...] grudnia 2012 r., umarzającą postępowanie administracyjne dotyczące wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku inwentarskiego istniejącego w ramach zabudowy zagrodowej dla zabudowanej części działki nr ew. [...], położonej w miejscowości L., gm. O., w części zrealizowanej przez wnioskodawcę jako bezprzedmiotowe i ustalającej warunki zabudowy na kontynuację inwestycji polegającej na rozbudowie budynku inwentarskiego oraz budowę zbiornika na ścieki socjalno-bytowe o pojemności V=9 m3 i płyty gnojowej z krytym zbiornikiem na gnojówkę o poj. 49m3 w ramach istniejącej zabudowy zagrodowej w gospodarstwie rolnym dla działki o nr ew. [...], położonej w miejscowości L., gm. O. W dniu 24 lutego 2014 r. wpłynęło do Sądu pismo, w którym pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi, określone w powyższym przepisie, zatem pełnomocnik skarżącego cofnął skargę skutecznie.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.