Uzasadnienie
W dniu 4 marca 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) Z. P. i G. P. wnieśli skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] czerwca 1997 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji.
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż sprawa objęta skargą została już prawomocnie osądzona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 1997 r. sygn. akt II SA 926/97.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzi podstawa do odrzucenia skargi, wymieniona w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Przepis ten normuje instytucję powagi rzeczy osądzonej, tzw. res iudicata. O istnieniu powagi rzeczy osądzonej decyduje tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy.
W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie było już przedmiotem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i zakończyło się prawomocnym wyrokiem z dnia 8 grudnia 1997 r. sygn. akt II SA 926/97. W związku z tym, że zachodzi tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy nie ma możliwości wydania merytorycznego orzeczenia w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.