Uzasadnienie
W dniu 26 kwietnia 2017 r. wpłynęła bezpośrednio wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga P. P. i L. R., reprezentowanych przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, opatrzona datą 20 kwietnia 2017 r., na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia oraz stwierdzenia nieważności decyzji o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położnej w [...] przy ul. [...] [...], objętej [...], oznaczonej jako [...] o pow. 546 m2 oraz [...] o pow. 28 m2, stanowiącej współwłasność M. R. i A. J. Przy piśmie z dnia 8 maja 2017 r. Sąd przekazał przedmiotową skargę do organu, tj. do Ministra Infrastruktury i Budownictwa celem udzielenia na nią odpowiedzi i nadesłania akt administracyjnych sprawy.
Następnie w dniu 8 czerwca 2017 r. Minister Infrastruktury i Budownictwa przekazał do Sądu tożsamą z powyższą skargą, skargę opatrzoną datą 12 kwietnia 2017 r., która wpłynęła do organu w dniu 16 maja 2017 r., zaś w piśmie z dnia 6 lipca 2017 r. pełnomocnik skarżących wyjaśnił, że skarga ta została nadana "po dniu 26.04.2017 r., a więc po upływie terminu do złożenia skargi określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] marca 2017 r. została doręczona profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżących w dniu 27 marca 2017 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy). Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu za pośrednictwem organu upływał z dniem 26 kwietnia 2017 r. Skarga na tę decyzję została wniesiona bezpośrednio do Sądu i do Sądu wpłynęła w dniu 26 kwietnia 2017 r., a więc w ostatnim dniu po upływie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia.
Ponadto pełnomocnik skarżących wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pomijając obowiązek wniesienia skargi za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję – Ministra infrastruktury i Budownictwa. W związku z tym za dzień wniesienia skargi do Sądu przez pełnomocnika skarżących uznać należy dopiero dzień przekazania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do Ministra skargi przy piśmie z dnia 8 maja 2017 r., tj. dzień 10 maja 2017 r. (dowód: prezentata Ministerstwa uwidoczniona na kopercie, k. 16 akt sądowych).
Dodatkowo należy podnieść, że Sąd przesłał skargę – otrzymaną w dniu 26 kwietnia 2017 r., tj. w ostatnim dniu do jej wniesienia (dowód: data prezentaty Biura Podawczego Sądu uwidoczniona na skardze, karta 3 akt sądowych) – właściwemu organowi niezwłocznie po jej otrzymaniu.
Zestawiając datę doręczenia pełnomocnikowi skarżących zaskarżonej decyzji z datą wniesienia przez niego skargi w dniu 10 maja 2017 r., stosownie do dyspozycji zawartej w treści art. 54 § 1 i art. 53 § 1 powołanej ustawy, stwierdzić należy, że skarga wniesiona została z uchybieniem ustawowego trzydziestodniowego terminu, który upłynął z dniem 26 kwietnia 2017 r., co obliguje Sąd do jej odrzucenia.
Wskazać jednocześnie należy, że również skarga opatrzona datą 12 kwietnia 2017 r. (k. 17 akt sądowych), która wpłynęła do kancelarii Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa w dniu 16 maja 2017 r., tożsama z powyższą skargą opatrzoną datą 20 kwietnia 2017 r., wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, co zresztą potwierdza sam pełnomocnik skarżących w piśmie z dnia 6 lipca 2017 r. (k. 49 akt sądowych).
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia.
Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w punkcie 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 202 § 2 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.