Uzasadnienie
W toku rozprawy w dniu 15 listopada 2013 r. pełnomocnik skarżącego r.pr. R. S. złożył do protokołu rozprawy oświadczenie, iż zrzeka się reprezentowania skarżącego z uwagę na utratę zaufania ze strony swego klienta w zakresie niezbędnym do reprezentowania go przed sądem (k. 45, wers 14-16 protokołu rozprawy). Jednocześnie odnotowując treść wydanego na rozprawie postanowienia wpisano konieczność uwzględnienia "cofnięcia pełnomocnictwa przez skarżącego".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie oraz rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Istotnym jest ustalenie, czy błąd mający być przedmiotem sprostowania mieści się w granicach, jakie art. 156 § 1 P.p.s.a wyznaczył w zakresie "niedokładności", "błędu pisarskiego albo rachunkowego" oraz "innej oczywistej omyłki".
W ocenie Sądu, sytuację zaistniałą można bezsprzecznie zaklasyfikować jako oczywistą omyłkę, albowiem jak wynika z treści złożonego przez pełnomocnika skarżącego oświadczenia to pełnomocnik wypowiedział stosunek pełnomocnictwa, nie zaś skarżący je cofnął.
Wobec powyższego, stosownie do art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.