Uzasadnienie
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 1459/14 ustanowił dla Z. A., S. A. i R.A. adwokata w sprawie ze skargi wymienionych na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...]czerwca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Okręgowa Rada Adwokacka w [...] w piśmie z dnia 14 listopada 2014 r. poinformowała o wyznaczeniu dla skarżących pełnomocnika w osobie adwokat N. S..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 maja 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1459/14 oddalił skargę Z. A., S. A. i R. A. na powołaną decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Referendarz sądowy postanowieniem z tego samego dnia przyznał adwokat N. S. kwotę 360 zł (powiększoną o kwotę 82,80 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz w postępowaniu zażaleniowym, zakończonym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2015 r. sygn. akt II OZ 99/15, oddalającym zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2014 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] pełnomocnik skarżących złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 15 maja 2015 r., a po doręczeniu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zawarła w niej wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 grudnia 2016 r. sygn. akt II OSK 2178/15 uchylił zaskarżony wyrok, a także zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2014 r.
Jak wynika z protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie powołanego orzeczenia, skarżący byli na niej reprezentowani przez wyznaczoną pełnomocnik.
W piśmie z dnia 8 marca 2017 r. adwokat N. S. ponowiła wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, zakończonym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2016 r., określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka minimalna wynosi 75 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W przedmiotowej sprawie, w ramach pomocy prawnej przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, wykonane zostały czynności, o których mowa w powołanym § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Mając na względzie, że adwokat N. S. prowadziła sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, ustalono, że należna opłata wynosi 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) w zw. § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) oraz § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia z dnia z dnia 28 września 2002 r., orzeczono jak w postanowieniu.