Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 maja 2015 r. w przedmiotowej sprawie ustanowiono dla skarżącego adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokata M. H. Wyznaczony pełnomocnik udzielił substytucji adwokat A. B., która w piśmie z dnia [...] lipca 2015 r. wniosła w imieniu skarżącego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2015 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 października 2015 r. sygn. akt II OZ 962/15 oddalił zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 stycznia 2016 r. oddalił skargę. Pełnomocnik substytucyjna reprezentowała skarżącego na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku, na której poprała skargę i wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone ani w całości, ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Treść powołanego przepisu nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że wynagrodzenie ze pomoc prawną udzieloną z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat. Przez wyznaczonego należy zaś rozumieć adwokata wskazanego przez właściwą okręgową radę adwokacką.
W przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu został złożony nie przez wyznaczonego pełnomocnika ale przez adwokat A. B. Ponieważ jednak działała ona z substytucji wyznaczonego pełnomocnika, należało przyjąć, że złożyła ona wniosek w imieniu adwokata M. H. (zob. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2015 r. sygn. II OZ 308/15).
Stawki wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz w postępowaniu zażaleniowym zakończonym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2015 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Z kolei stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) powołanego rozporządzenia w postępowaniu zażaleniowym stawka minimalna wynosi 120 zł.
Wyznaczonemu pełnomocnikowi należało zatem przyznać wynagrodzenie w wysokości 360 zł.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) w zw. z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., należało orzec jak w postanowieniu.