Uzasadnienie
W piśmie z dnia 28 listopada 2012 r. T. T. wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2012 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2012 r. nr [...] odmawiającą nadania statusu uchodźcy i orzekającą o wydaleniu T. T. urodzonego w dniu [...] października 1990 r. w [...], obywatela [...], narodowości [...].
Do skargi dołączony został wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym złożony na urzędowym formularzu, który nie został opatrzony własnoręcznym podpisem wnioskodawcy.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2013 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wymienionego wniosku poprzez jego osobiste podpisanie bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza wniosku.
Korespondencja skierowana do skarżącego, zawierająca wezwanie do podpisania wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz odpis odpowiedzi na skargę i pouczenie o obowiązku informowania Sądu o każdej zmianie swojego zamieszkania lub adresu do doręczeń i o konsekwencjach zaniedbania tego obowiązku, została w dniu 20 lutego 2013 r. zwrócona przez placówkę pocztową z adnotacją, że cudzoziemiec nie przebywa w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców w B. Natomiast pismem z dnia 7 lutego 2013 r. [...] Oddział Straży Granicznej Strzeżony Ośrodek dla Cudzoziemców i Areszt w celu Wydalenia w B. poinformował, że w dniu [...] stycznia 2013 r. cudzoziemiec został zwolniony z aresztu w celu wydalenia, a następnie został doprowadzony do PSG [...] i w dniu [...] stycznia 2013 r. wydalony z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na mocy decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2012 r. nr [...] o wydaleniu z terytorium RP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd umarza postępowanie sądowoadministracyjne, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Umorzenie postępowania polega na przerwaniu i zakończeniu postępowania z uwagi na wystąpienie zdarzeń, które uniemożliwiają rozstrzygnięcie o istocie sprawy stanowiącej przesłankę wniesienia środka zaskarżenia. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, w postępowaniu przed sądem bezprzedmiotowość zachodzi wówczas, gdy w toku postępowania wystąpią zdarzenia, które powodują, że dalsze jego prowadzenie nie jest uzasadnione.
W ocenie Sądu taka właśnie sytuacja wystąpiła w analizowanej sprawie, albowiem zaskarżony do Sądu akt administracyjny o odmowie nadania statusu uchodźcy i o wydaleniu został wykonany w toku niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego poprzez wydalenie skarżącego z terytorium RP w dniu 30 stycznia 2013 r. Wykonanie zaskarżonej decyzji organu o odmowie nadania statusu uchodźcy i o wydaleniu skarżącego z terytorium RP doprowadziło, zdaniem Sądu, do wygaśnięcia przedmiotu toczącego się postępowania, a tym samym spełnienia przesłanek z art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy i umorzenia postępowania sądowego prowadzonego przed tutejszym Sądem z uwagi na jego bezprzedmiotowość, która wiąże się z powstaniem przeszkody w kontynuacji postępowania, która nie pozwala na osiągnięcie celu, dla jakiego postępowanie zostało wszczęte.
W tej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.