Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2005r. znak [...] na podstawie art. 138 § 2 kpa w związku z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz. U. z 200 lr. Nr 87, poz. 960 ze zm./ uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta W. z dnia [...] marca 2005r. nr [...] orzekającą o wymeldowaniu J. C. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Jak wynika z uzasadnienia decyzji, organ I instancji ustalił, że Bank [...] w W. rozwiązał z R. K. umowę najmu lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. i jednocześnie zawarł z nim umowę najmu lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. W lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. pozostał zameldowany były zięć R. K., J. C., który od 1999r. przebywa w Zakładzie Karnym w L. Zdaniem organu I instancji, choć opuszczenie lokalu przez J. C. na skutek aresztowania nie było dobrowolne, to jednak z uwagi na to, że nie ma on możliwości powrotu do tego lokalu, należało orzec o jego wymeldowaniu.
Wojewoda [...] rozpatrując sprawę na skutek odwołania J. C. uznał, że Bank [...] S.A. w W., jako właściciel lokalu nie brał udziału w postępowaniu w sprawie o wymeldowanie. Nie został też powiadomiony o jego wszczęciu. Nie została mu również doręczona decyzja organu I instancji. Ponieważ w postępowaniu administracyjnym pominięto udział strony, a uchybienie to stanowi podstawę wznowienia postępowania / art. 145 § 1 pkt 4 kpa /, to bez względu na to, czy miało ono, czy też nie miało wpływu na wynik sprawy, obligowało to organ odwoławczy do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005r. nie zgodził się J. C. i złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze podniósł, że do chwili aresztowania w 1999 roku mieszkał w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. i obecnie nie rozumie dlaczego nie został zameldowany w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł ojej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. /, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Skarga analizowana w aspekcie tych podstaw nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Zgodnie z art. 61 § 1 kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu.
Art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych / Dz. U. 200lr. Nr 87, poz. 960 ze zm. / stanowi, że organ gminy wydaje na wniosek strony lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 2 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się.
W świetle powyższego Prezydent W. mógł wszcząć z urzędu postępowanie administracyjne o wymeldowanie z pobytu stałego J. C. z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Art. 61 § 4 kpa nakładał na Prezydenta W. obowiązek zawiadomieni wszystkich osób będących stronami w sprawie o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymeldowania.
Organ obowiązek ten wypełnił w stosunku do J. C. Natomiast zgodnie z art. 28 kpa stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy to postępowanie. W sprawie o wymeldowanie niewątpliwie legitymację procesową strony będzie miała osoba mająca prawo do lokalu czy też prawo dysponowania lokalem czyli właściciel lokalu, wynajmujący, najemca, osoba, której przysługuje spółdzielcze prawo do lokalu.
Właścicielem lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. w dacie wszczęcia postępowania administracyjnego o wymeldowanie J. C. był Bank [...] S.A. w W. i tym samym przysługiwał mu przymiot strony w tym postępowaniu. Niepowiadomienie Banku [...] S.A. w W. o wszczęciu z urzędu postępowaniu w przedmiocie wymeldowania J. C. z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. w sposób rażący naruszyło normy prawa procesowego tj. art. 10 kpa, który gwarantuje stronom czynny udział w każdym stadium postępowania łącznie z możliwością wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań i art. 145 § 1 pkt 4 kpa, który gwarantuje stronie, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu prawo złożenia wniosku o wznowienie postępowania.
Wydanie decyzji przez organ I instancji z naruszeniem przepisów procesowych daje prawo organowi odwoławczemu do wydania na podstawie art. 138 § 2 kpa decyzji kasacyjnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Stanowisko takie zajął również NSA w wyroku z 10.04.1997r. I SA/Po 1237/96, POP 1998, Nr 3, poz. 92.
Odnosząc się do treści skargi J. C. należy zauważyć, że przedmiotem postępowania w sprawie o wymeldowanie z lokalu nr [...] przy ul. [...] w Warszawie nie będzie kwestia prawa skarżącego do zameldowania w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. / orzekł jak w sentencji.