Uzasadnienie
W dniu 15 lipca 2008r.(data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżących A. i E. K. radca prawny I. S. złożył skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2008r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi – przebudowy ul. [...] w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] - odcinek od ul. [...] do ul. [...] we W. wraz z zatwierdzeniem projektu podziału nieruchomości. W skardze zawarty był wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu swojego wniosku pełnomocnik podniósł, iż działka skarżących o nr [...] obręb W. [...] stanowiąca ich własność, została podzielona na dwie działki o numerach [...] i [...]. Działka o nr [...] przeznaczona jest do wykupu. Na przedmiotowej działce o nr [...] przed 10 laty wybudowali zakład elektromechaniki samochodowej wraz z częścią mieszkalną, która stanowi ich obecne centrum życiowe i miejsce pracy. Po podziale posesja ta nie będzie nadawała się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele, a zaskarżona decyzja narusza ich prawo do godziwej pracy i życia. Pełnomocnik skarżących podniósł również, że dokonany podział uniemożliwi skarżącym dostęp do drogi publicznej z części mieszkalnej oraz doprowadzi do naruszenia przepisów przeciwpożarowych tj. brak drogi przeciwpożarowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przesłanki umożliwiające Sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji a także wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy zostały określone w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.). Z przepisu tego wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd, orzekając w granicach danej sprawy (art. 134 P.p.s.a.) stwierdził, że z decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2008r., której dotyczył wniosek skarżących nie wynika w sposób oczywisty możliwość wystąpienia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków dla skarżących.
Będąca przedmiotem wniosku skarżących decyzja ustala bowiem warunki lokalizacji inwestycji polegającej na budowie drogi – przebudowie ul. [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...] we W., nie upoważnia natomiast do rozpoczęcia rozbudowy tej inwestycji. Rozpoczęcie prac budowlanych może nastąpić dopiero po uprzednim uzyskaniu pozwolenia na budowę wydanego w odrębnym postępowaniu administracyjnym. Zasadnicze znaczenie ma więc ocena, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi nie było podstaw do zatwierdzenia projektu podziału działki. Przy czym należy tu także uwzględnić interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie drogi.
Wykonanie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny może łączyć się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, że nie były spełnione warunki do podziału działki i przejścia nieruchomości wydzielonych liniami rozgraniczającymi teren na własność Skarbu Państwa, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed zatwierdzeniem projektu podziału nieruchomości. Niemniej jednak należy podkreślić, że zaskarżona decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi ma szczególny charakter ze względu na ważny interes społeczny i gospodarczy. Ochrona tego interesu przejawia się m.in. w uregulowaniu art. 9 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, w świetle którego odwołanie od decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi rozpatruje się w terminie 14 dni, a skargę do sądu administracyjnego w terminie dwóch miesięcy.
Wstrzymanie tej decyzji byłoby istotnym zaburzeniem tego procesu i jednocześnie naruszałoby w sposób rażący społeczny interes, który stał się podstawą wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej, a zatem ocena przesłanek z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powinna być dokonana szczególnie wnikliwie.
Stanowisko takie zostało zajęte przez NSA w postanowieniu z dnia 25 kwietnia 2008r. sygn. akt II OZ 391/08 i Sąd w składzie orzekającym odnośnie przedmiotowego wniosku w pełni je podziela
Odnosząc się do podnoszonego przez skarżących zarzutu naruszenie prawa własności należy podkreślić, że zagwarantowanie prawa własności nie oznacza bynajmniej, że jest ono nienaruszalne. Mogą bowiem zaistnieć sytuacje, w których niezbędne jest ograniczenie tego prawa. Należy podkreślić, że wynikłe z wykonania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej szkody podlegają uwzględnieniu w trybie art. 18 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych. Odszkodowanie przewidziane za przejście nieruchomości na własność, m.in. Skarbu Państwa, wskazuje, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, co jest jednym z warunków udzielenia ochrony tymczasowej.
Na marginesie odnosząc do zarzutu, iż podział uniemożliwi skarżącym dostęp do drogi publicznej zauważyć należy, iż z załączników graficznych znajdujących się w aktach sprawy wynika, iż dostęp taki skarżący będą mieli zapewniony, gdyż przedmiotowa działka znajduje się przy skrzyżowaniu dróg.
Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.