Uzasadnienie
Postanowieniem z 12 października 2009r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu R. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego w niniejszej sprawie adwokata.
Pismem z 21 października 2009r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała, iż wyznaczyła adw. I. B. pełnomocnikiem R. S. w niniejszej sprawie. Adw. I. B. przedłożyła do akt sprawy pełnomocnictwo udzielone jej przez R. S. Na rozprawie w dniu 29 grudnia 2009r. wraz ze skarżącym R. S. stawił się pełnomocnik adw. J. K. z substytucji adw. I. B. ustanowionej z urzędu. Po odczytaniu protokołu wyroku adw. J. K. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Sąd zważył co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie zaś do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ((Dz.U. Nr 163, poz. 1348, ze zm.) – dalej w skrócie: rozporządzenie), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Powołany art. 250 P.p.s.a. stanowi, że wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat. Przez wyznaczonego adwokata należy zaś rozumieć adwokata wskazanego przez właściwą Okręgową Radę Adwokacką. W świetle powołanego przepisu stwierdzić należy również, iż przyznanie - wyznaczonemu adwokatowi - kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nastąpić może wyłącznie na wniosek tego adwokata.
W niniejszej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczyła adw. I. B. Należy przy tym zaznaczyć, że znajdujące się w aktach postępowania sądowoadministracyjnego pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do uznania, że substytut staje się pełnomocnikiem pełnomocnika strony, który udzielił substytucji. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje zwolnienia wyznaczonego przez ORA w W. adwokata od udzielenia pomocy prawnej z urzędu, ani też nie oznacza, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku jedynie pomiędzy substytutem i stroną (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28.06.2006 r., sygn. akt III CZP 27/06, publ. Lex nr 182874; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7.11.2006r., sygn. akt I CZ 78/06, publ.
Lex nr 276382). Nie następuje natomiast w wyniku powyższego zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką. Ponadto również oświadczenie, wynikające z §20 wskazanego wyżej rozporządzenia powinno być złożone przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu.
Ponadto, stosownie do §20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Oświadczenie takie nie jest pismem strony, toteż - w przypadku jego braku - nie stosuje się art. 49 P.p.s.a. dotyczącego uzupełniania pism stron. Skutkiem więc braku takiego oświadczenia jest odmowa uwzględnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 21.06.2006r., sygn. akt II FSK 862/2005, publ. LEX nr 242945; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1998r., sygn. akt II CKN 687/98, publ. OSNC 1999/3/63).
W niniejszej sprawie po pierwsze wniosek złożył pełnomocnik z substytucji, nie zaś pełnomocnik ustanowiony z urzędu. Po wtóre zaś wniosek o przyznanie kosztów udzielonej z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej wniesiony w niniejszej sprawie nie zawiera oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 P. p. s. a. oraz § 20 rozporządzenia, należało orzec, jak w sentencji postanowienia.