Uzasadnienie
W piśmie z dnia 28 kwietnia 2017 r. Z. B., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] ustalającej odszkodowanie za nieruchomość stanowiącą działkę nr [...] o pow. [...] m2 z obrębu [...], gmina [...].
W dniu 16 sierpnia 2017 r. wpłynęło do akt sprawy pismo procesowe pełnomocnika skarżącego, cofające skargę. W piśmie tym pełnomocnik wniósł ponadto o zasądzenie na od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek cofający skargę niedopuszczalnym. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i prawnie skuteczne.
W tej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.
Wobec umorzenia postępowania sądowego na skutek cofnięcia skargi, wniosek o zasądzenie od Wojewody [...] na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego nie mógł zostać uwzględniony, brak jest bowiem w przedmiotowej sprawie podstaw prawnych do skutecznego żądania zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego. W art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyjęto unormowanie, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 tej ustawy) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Żaden z tych przepisów nie znajduje zastosowania w przypadku cofnięcia skargi, dlatego Sąd nie uwzględnił wniosku w zakresie zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego.