Uzasadnienie
Postanowieniem Sądu z dnia 6 grudnia 2011 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W dniu 28 grudnia 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu – adw. K. M. Wyrokiem z dnia 16 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. G. na wskazaną w sentencji decyzję Wojewody [...] oraz przyznał ze środków budżetowych Sądu na rzecz adwokat K. M. kwotę 240 zł oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W dniu 6 kwietnia 2012 r. wyznaczony w sprawie pełnomocnik sporządził i wniósł w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu. W skardze kasacyjnej zawarł jednocześnie wniosek o przyznanie mu kosztów z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 17 października 2013 r. wyznaczony pełnomocnik popierając zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu z tytułu uczestnictwa na rozprawie przed sądem drugiej instancji.
Rozpoznając wniosek należy zważyć, co następuje:
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - wynosi 240 zł. Stosownie zaś do § 19 cyt. rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % wskazanej wyżej kwoty oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka minimalna wynosi 75% stawki minimalnej, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie, w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem drugiej instancji, pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2012 r. oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, która odbyła się w dniu 17 października 2013 r. Mając na uwadze, że ustanowienie wyznaczonego pełnomocnika nastąpiło przed wydaniem wyroku w pierwszej instancji, za tę czynność procesową pełnomocnik powinien zatem otrzymać wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej, tj. 180 zł (sto osiemdziesiąt) złotych oraz kwotę 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług.
Z przedstawionych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.