Uzasadnienie
E. C. pismem z dnia 24 czerwca 2020 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 25 czerwca 2020 r.), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na rekultywacji składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne z wykorzystaniem odpadów na działce nr [...] w K., gmina K..
W odpowiedzi na sprzeciw Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jego odrzucenie z uwagi na wniesienie po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) – dalej zwanej "ppsa", od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracji, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Stosownie do art. 64b § 1 ppsa, do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 64c § 1, 2 i 3 ww. ustawy, sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji. Wyznaczony czternastodniowy termin uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie wyjaśnienia wymaga, że zaskarżona decyzja została doręczona podmiotowi planującemu podjęcie realizacji przedsięwzięcia w trybie art. 39 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256, dalej kpa), tj. za pokwitowaniem przez operatora pocztowego. Natomiast pozostałym stronom, w tym stronie wnoszącej niniejszy sprzeciw, decyzję doręczono w trybie art. 49 kpa w związku z art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2018 r., poz. 2081 ze zm.). Zgodnie z treścią ww. przepisu strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej.
W tych przypadkach zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej (§ 2 art. 49 kpa).
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że obwieszczenie o wydaniu przez Kolegium zaskarżonej decyzji zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń tego organu oraz zamieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej Kolegium [...] marca 2019 r. Należało zatem przyjąć, że doręczenie zaskarżonej decyzji w drodze obwieszczenia zostanie dokonane z upływem czternastu dni od tej daty, czyli z dniem [...] kwietnia 2020 r. Jednakże ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 568 ze zm.) zostały wprowadzone przepisy dotyczące wstrzymania nierozpoczętego oraz zawieszenia rozpoczętego biegu terminów procesowych i sądowych. Zgodnie z art. 15 zzs ust. 1 pkt 6 ww. ustawy w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach administracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.
Pomimo tego, że ww. przepis wszedł w życie z dniem 31 marca 2020 r., to wynika z niego, że nierozpoczęcie biegu terminów, jak i zawieszenie terminów już rozpoczętych, obowiązuje w okresie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Jeśli więc stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 14 marca 2020 r., to z tym dniem uległy zawieszeniu terminy procesowe i sądowe w postępowaniu sądowym. Z tego względu dopiero wejście w życie, z dniem 16 maja 2020 r., ustawy z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r., poz. 875) spowodowało rozpoczęcie biegu wskazanych terminów. Zgodnie bowiem z art. 68 ust. 6 powołanej wyżej ustawy, terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46 (ustawa COVID-19), których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Stosownie do art. 76 ustawa ta weszła w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, tj. w dniu 16 maja 2020 r., co oznacza, że bieg terminów rozpoczął się w dniu 24 maja 2020 r.
Z uwagi na powyższe regulacje należało przyjąć, że skoro zawiadomienie o wydaniu zaskarżonej decyzji w drodze publicznego obwieszczenia nastąpiło w dniu [...] marca 2020 r., czyli w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej (tj. od dnia 14 marca 2020 r.), to nie rozpoczął się bieg terminów procesowych i sądowych w tym postępowaniu, stosownie do art. 15zzs ust. 1 pkt 6 ww. ustawy z dnia 31 marca 2020 r. W tej sytuacji czternastodniowy termin, o który mowa art. 49 § 2 kpa regulujący kwestię doręczenia decyzji w drodze obwieszczenia, rozpoczął bieg 24 maja 2020 r. i upłynął 8 czerwca 2020 r. Wobec tego od tej daty rozpoczął się bieg terminu na wniesienie sprzeciwu od powyższej decyzji, stosownie do art. 64c § 1 ppsa, który upłynął [...] czerwca 2020 r. Natomiast w niniejszej sprawie sprzeciw od decyzji został wniesiony [...] czerwca 2020 r., zatem z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
Jak wyżej wskazano, zgodnie z art. 64b § 1 ppsa, do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy, skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy sprzeciw od decyzji wniesiony w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 1 i art. 64c § 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.