Uzasadnienie
B. S. zwrócił się o ustanowienie adwokata z urzędu.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, a także z zaświadczenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2011 r., dodatkowego oświadczenia z dnia [...] marca 2011 r. o miesięcznych wydatkach w gospodarstwie domowym oraz kopii dokumentów potwierdzających wysokość tych wydatków wynika, że:
- 1. skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe;
- 2. źródłem jego utrzymania jest świadczenie emerytalne w miesięcznej wysokości 1.100,62 zł netto;
- 3. B. S. jest właścicielem mieszkania o powierzchni 44,43 m2;
- 4. nie posiada innych nieruchomości, wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych;
- 5. kwota stałych miesięcznych wydatków ponoszonych w gospodarstwie domowym skarżącego wynosi 351,52 zł. Na wydatki te składają się: opłaty za mieszkanie (220,44 zł), podatek od nieruchomości (2,33 zł), opłaty za użytkowanie wieczyste (2,16 zł), opłaty ze energię elektryczną (32,14 zł), opłaty za gaz (17,50 zł), opłaty za telefon (36,41 zł), opłaty za telewizję (5,54 zł) i opłaty za bilety komunikacji miejskiej (35,00 zł).
Należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie, po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...] września 2010 r., postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. referendarz sądowy przyznał prawo pomocy we wnioskowanym zakresie, to jest zwolnił B. S. od kosztów sądowych.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Miesięczne koszty utrzymania samodzielnie prowadzonego przez skarżącego gospodarstwa domowego wynoszą co najmniej 351,52 zł, a uzyskiwany przez niego dochód wynosi 1.100,62 zł miesięcznie. Na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie, skarżącemu pozostaje zatem kwota około 750 zł miesięcznie. Uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia tego rodzaju potrzeb należy stwierdzić, że chociaż w przedmiotowej sprawie B. S. nie ma już obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, to nadal nie jest w stanie poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Nie posiadając przy tym ani wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych niewątpliwie nie jest więc w stanie wygospodarować środków, które pozwoliłyby mu pokryć koszty profesjonalnej pomocy prawnej
W konsekwencji należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.