Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 czerwca 2010 r., nadanym dnia 1 lipca 2010 r., D. B. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2009 r., którą uchylono decyzję tego organu z dnia [...] września 2008 r. i stwierdzono, że decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2004 r. i decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2002 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności sprostowania aktu nadania ziemi, zostały wydane z naruszeniem prawa oraz nie stwierdzono nieważności tych decyzji, gdyż wywołały nieodwracalne skutki prawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej Ppsa), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis ten określa początek biegu terminu do wniesienia skargi jedynie w przypadku doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie organ pominął skarżącego jako stronę postępowania administracyjnego i tym samym nie doręczył mu zaskarżonej decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2009 r.
Konieczne zatem staje się ustalenia, od kiedy dla D. B. należy liczyć 30 dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Zdaniem Sądu pomimo braku w tym zakresie uregulowania ustawowego należy uznać, że aktualny zostaje pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony na gruncie nieobowiązującej już ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74 poz. 368 ze zm.), zgodnie z którym skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono rozstrzygnięcia, może skorzystać z uprawienia złożenia skargi przed upływem 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia innej stronie postępowania. Jeżeli z tego uprawienia nie skorzysta, nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej, chyba że w złożonym w wymaganym terminie wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy (vide: postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 1998 r., sygn. I SA 413/97, Lex 44541).
Wobec tego stwierdzić należy, że w przypadku, gdy Minister pominął skarżącego jako stronę postępowania administracyjnego, to mógł on wnieść skargę w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zaskarżona decyzja została doręczona najpóźniej stronie postępowania dnia 2 października 2009 r., zatem od tej daty należy liczyć 30 dniowy termin do wniesienia skargi dla D. B.. W takim wypadku termin do wniesienia skargi do Sądu upłynął dnia 2 listopada 2009 r., z uwagi, iż ostatni dzień terminu – 1 listopada 2009 r. wypadał w niedzielę.
Jak wynika z pieczęci na kopercie, skarga nadana została w norweskim urzędzie pocztowym dnia 1 lipca 2010 r.. Jednakże daty tej nie można uznać za dzień wniesienia skargi. Skarga nie została wniesiona w trybie określonym w art. 83 § 3 Ppsa, w dodatku została wniesiona bezpośrednio do Sądu. Sąd przekazał skargę organowi dnia 9 lipca 2010 r. i to ten dzień należy uznać za dzień wniesienia skargi. Jak wynika z zestawienia powyższych dat skarga została zatem wniesiona z ponad 8 miesięcznym uchybieniem terminu do jej złożenia.
Na marginesie jedynie należy zauważyć, iż okoliczność, że strona nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym stanowi przesłankę do wznowienia tego postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. Jak wynika z odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. wznowił postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.