Uzasadnienie
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2010 r., Nr [...] odmawiającą ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowego – C. na działce nr ew. [...] w obrębie [...], położonej przy ul. [...], na terenie W..
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] [...] Konserwator Zabytków odmówił uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, ponieważ ustalone dla jej lokalizacji warunki nie uwzględniają w pełni uwarunkowań historyczno -konserwatorskich. Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2009 r.
Organ wskazał, iż ww. postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2009 r. jest postanowieniem ostatecznym, a kontrola tego aktu przed Sądem Administracyjnym nie stanowi przeszkody w dalszym procedowaniu o ustaleniu warunków zabudowy. Ponadto w chwili orzekania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. skarga na postanowienie z dnia [...] października 2009 r. została oddalona wyrokiem WSA z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 35/10.
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2010 r., Nr [...] wniosła "Y." Sp. z o. o. reprezentowana przez adw. W. T. zarzucając obrazę przepisów postępowania, a mianowicie naruszenie art. 6, art. 7 oraz art. 107 § 3 kpa poprzez brak dokładnego wyjaśnienia faktycznego i prawnego sprawy, a także wydanie rozstrzygnięcia o odmowie ustalenia warunków zabudowy na podstawie dowolnych 1 ustaleń faktycznych organu administracji, przejawiające się w szczególności powtórzeniem dowolnego stwierdzenia organów ochrony zabytków, iż w niniejszej sprawie istnieje możliwość odtworzenia zabudowy pierzejowej, w sytuacji, w której organ pierwszej instancji w tej samej decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy stwierdził, że,,zasada zabudowy pierzejowej (tzn. zabudowy ciągłej wzdłuż ulicy [...]) może kolidować z wymogami bezpieczeństwa sąsiadujących obiektów chronionych, powodujących konieczność utrzymania odległości pomiędzy budynkami (w wielkości co najmniej określonej w przepisach budowlanych)." i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie i prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) projekt decyzji o warunkach zabudowy uzgadnia się z wojewódzkim konserwatorem zabytków w odniesieniu do obszarów i obiektów objętych ochroną konserwatorską. Uzgodnienia, o których mowa w art. 53 ust. 4 dokonuje się w trybie art. 106 kpa (art. 53 ust. 5 cyt. ustawy). Dotyczącą one oceny zgodności decyzji z przepisami prawa regulującymi konkretną sprawę, w związku z którą ustawodawca nakłada obowiązek uzgodnienia. Zatem przedmiotem sprawy w postępowaniu uzgodnieniowym jest zajęcie stanowiska przez organ, któremu przedstawiono do uzgodnienia - w tym przypadku- projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Należy wskazać, iż postępowanie uzgodnieniowe ściśle wiąże się z postępowaniem głównym - w niniejszej sprawie prowadzonym w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowego – C. na działce nr ew. [...] w obrębie [...], położonej przy ul. [...], na terenie W. - i jest elementem postępowania głównego prowadzonego w danej sprawie.
Jakkolwiek jak podkreśla się w orzecznictwie, postępowania te względem siebie są autonomiczne, tym niemniej należy zauważyć, iż postępowanie uzgodnieniowe stanowi integralną część postępowania głównego.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż - jak wynika z akt sprawy - postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego utrzymał w mocy postanowienie [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...] sierpnia 2008 r. odmawiające uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 35/10 oddalił skargę na ww. postanowienie z dnia [...] października 2009 r. Powyższy wyrok został zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z uwagi na fakt, iż organ prowadzący postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu związany jest wynikiem postępowania uzgodnieniowego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przed rozpatrzeniem odwołania Y. Sp. z o.o. i wydaniem decyzji, powinno na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesić z urzędu postępowanie do czasu rozpatrzenia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2010 r. oddalającego skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2009 r. i wydania rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem organu, iż postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2009 r. jest postanowieniem ostatecznym, a kontrola tego aktu przez Sąd Administracyjny nie stanowi przeszkody w dalszym procesowaniu o ustalenie warunków zabudowy. W ocenie Sądu prawomocne zakończenie ww. postępowania sądowo-administracyjnego ma istotny wpływ na dalsze procedowanie w przedmiotowej sprawie.
Należy ponadto zauważyć, iż organ niesłusznie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. powołał się na wyrok WSA z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 35/10 wskazując jednocześnie, iż w chwili orzekania skarga na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2009 r. została oddalona ww. wyrokiem WSA z dnia 28 kwietnia 2010 r. 3
Przedmiotowy wyrok jest bowiem nieprawomocny, ponieważ został zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tym samym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie powinno wydać rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie do czasu uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2010 r.
Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.