Uzasadnienie
Skarżący – R. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Ponadto pismem z dnia 28 lipca 2014 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie ww. skargi bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz nadesłanie własnoręcznie podpisanych odpisów skargi. Powyższe wezwania zawierały pouczenia, iż uiszczenie wpisu oraz uzupełnienie braków formalnych skargi winno nastąpić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, a nieusunięcie braków w tym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych do dnia 4 września 2014 r. w niniejszej sprawie nie został uiszczony należny wpis od skargi. Ponadto z akt sprawy wynika, że skarżący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie podkreślić należy, że przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).
Odnosząc się do braków formalnych skargi podkreślić należy, że w myśl art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony.
Ponadto zgodnie z treścią art. 47 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
W sytuacji, gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymogów formalnych, zgodnie z treścią art. 49 § 1 P.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni.
Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, wymaganych przez podane przepisy P.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu.
Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi skutkuje wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do opłacenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
W przedmiotowej sprawie skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi, tj. do podpisania skargi bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz nadesłania odpisów skargi, a także do uiszczenia wpisu od skargi.
Wezwania zostały skierowane na podany w skardze adres skarżącego i doręczone mu w dniu 18 sierpnia 2014 r. Siedmiodniowy termin wyznaczony skarżącemu do wykonania wezwań Sądu rozpoczął zatem bieg w dniu 19 sierpnia 2014 r. i zakończył się w dniu 25 sierpnia 2014 r. (poniedziałek).
Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło do uzupełnienia braków formalnych skargi, to z tej przyczyny skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Z kolei nieuiszczenie przez skarżącego wpisu od skargi stanowiło kolejną podstawę odrzucenia skargi, stosownie do ww. przepisu art. 220 § 3 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy postanowiono, jak w sentencji postanowienia.