Uzasadnienie
S. C. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] września 2002 r., nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od przedmiotowej skargi w wysokości 300 zł, skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
We wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF skarżący wskazał, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż jest rolnikiem, utrzymuje się z gospodarstwa rolnego o pow. 3,3835 ha i wynajmu mieszkania o pow. 27,5 m2. Nie jest to jednak stały element dochodu. W chwili składania wniosku mieszkanie stoi niewynajęte od 31 sierpnia 2010 r. (brak zainteresowanych). Skarżący wskazał, iż w ciągu ostatnich 4 lat chorował i był trzykrotnie operowany. Wyczerpało to jego oszczędności, pozbawiło możliwości pracy zarobkowej i spowodowało zadłużenie.
Skarżący jest właścicielem mieszkania o pow. 48,13 m2, oraz mieszkania o pow. 27,5 m2, nieruchomości rolnej o pow. 3,3835 ha i działki o pow. 0,67 ha. Podał, iż z pracy w rolnictwie uzyskuje dochód w wysokości ok. 583 zł miesięcznie, zaś z wynajmu mieszkania do 31 sierpnia 2010 r. uzyskiwał dochód w wysokości 1000 zł miesięcznie.
Zarządzeniem z dnia 2 listopada 2010 r. skarżący został przez referendarza sądowego wezwany do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie m. in. wyciągów z kont bankowych, zaświadczenia o dochodowości gospodarstwa rolnego, informacji na temat ewentualnych dopłat lub innych form pomocy z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, dokumentów dotyczących wysokości dochodu uzyskiwanego z tytułu najmu mieszkania, dokumentów (informacji) w sprawie comiesięcznych wydatków.
Przy piśmie z dnia 17 listopada 2010 r. skarżący nadesłał żądane informacje i oświadczył m.in. iż starał się o dopłaty z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, ale ich nigdy nie otrzymał, dlatego też obecnie nie wystąpił ze stosownym wnioskiem. Wyjaśnił, iż widniejąca na wyciągu z rachunku bankowego kwota wpływu na konto skarżącego od Zakładu Gazowniczego (3 198,52 z dnia 6 sierpnia 2010 r.), jest zwrotem kosztów poniesionych za wykonanie aktów notarialnych służebności przesyłu na dz. [...] i [...] obręb [...], stanowiących drogi dojazdowe do nieruchomości skarżącego, na rzecz [...], zgodnie z zawartą z nimi umową przyłączeniową. Kwota wpływu od ubezpieczyciela z "[...]" (1017,82 zł z dnia 15 października 2010 r.) stanowi odszkodowanie za zalane w dniu 15 września 2010 r. elementy stałe lokalu mieszkalnego, które wynajmuje skarżący. Wśród dokumentów nadesłanych przez skarżącego znajduje się m. in. umowa przyrzeczenia najmu lokalu mieszkalnego, w której skarżący m.in. zobowiązał się wobec najemcy przekazać lokal w najem w dniu 14 listopada 2010 r., a czynsz miesięczny najmu został określony w wysokości 1500 zł.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy należy wskazać, że w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Instytucja prawa pomocy ma służyć osobom, którym brak środków utrudnia lub uniemożliwia dostęp do sądu.
Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata wzięto pod uwagę osiągany przez niego dochód a także opisaną przez niego sytuację majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący uzyskuje dochód w wysokości ok. 580 zł z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego oraz - jak wynika z treści przedstawionej przy piśmie z dnia 17 listopada 2010 r. umowy- 1500 zł z tytułu umowy najmu. W tej sytuacji, mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego oraz wskazane (i udokumentowane) przez skarżącego wydatki należało przyjąć, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika we własnym zakresie.
W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy, należało postanowić jak w sentencji.